Wauw !

Zit ik net achter mijn bureau te werken, zie ik opeens door de gordijnen heen het buitenlicht aangaan. Op zich niets vreemds, maar dit licht hangt boven mijn voliere, en het aanspringen van de lamp duidt vaak op een kat die het op de vogels voorzien heeft. Meestal zijn het onze eigen katten (Dikkie Dik of Wisp) en onze vogels zijn hier volledig aan gewend en reageren er amper meer op. Maar ze gingen nu zo te keer dat ik toch even door de gordijnen moest kijken. En wat schertst mijn grote verbazing : boven op de voliere zit een bosuil enthousiast naar mijn vogels te kijken (en wat minder enthousiast naar mij). Wat een geweldig gezicht, op nog geen meter afstand. Helemaal te gek ! Zoals u misschien al eerder gelezen heb ben ik helemaal verslaafd van de roofvogels, ik vind het geweldige vogels. De foto's bij dit verhaal heb ik deze zomer in Zeeland gemaakt tijdens een roofvogel fotoworkshop. Supertoffe dag, met geweldige opnames. Kijk ook maar eens op mijn fotowebsite http://www.hollandphotography.eu/ , hier staan nog veel meer platen van deze dag. Maar deze wilde uil-ervaring was toch wel helemaal geweldig.

Jane

Nog een groot probleem was Jane, een 11 jaar oude Dwergschnauzer. Ze had een grote kwaadaardige tumor bij haar oog, en het was absoluut noodzakelijk om deze te verwijderen. Echter Jane heeft een dijk van een hartprobleem en was een risico patient eerste klas. Na zorgvuldig overleg met de eigenaar en het afwegen van de risico's van de operatie tegen het risico van de tumor is toch besloten tot opereren. En alles ging prima, Jane doorstond de OK prima, en kon bijkomen in haar hokje. Tot grote schrik van Jolanda, die in de opname aan het werk was, zuchte Jane (die alweer wakker was) een keer diep en viel om. Dood ! Geen ademhaling meer, geen hartslag meer. En maar een optie over, reanimeren. Zo gezegd, zo gedaan, hartmassage, tube er weer in zodat we konden beademen, en adrenaline rechtsstreeks in het hart om te proberen de hartslag weer op gang te krijgen. De eerste injectie deed ze helemaal niets op. Kort daarna nog een volle ampul adrenaline gegeven, onder het motto god zegene de greep. En verd.... , het hart begon weer te slaan, nadat het toch zeker al twee minuten uitsluitend door hartmassage had geklopt. Helaas waren de complicaties nog lang niet achter de rug. We hebben het volgende half uur nog twee maal moeten reanimeren, maar ook hier kwam ze wonderbaarlijk genoeg goed doorheen. En nogmaals drie uur later begon ze weer bij te komen. Ik hab haar vervolgens 's avonds mee naar huis genomen zodat ik haar strak in de gaten kon houden. Maar alles ging goed, ze sliep heel veel en diep, maar haar hartslag bleef regelmatig en krachtig. Echter toen ze een keer goed wakker was bleek haar karakter volkomen veranderd, ze was super agressief ! Ook tegen haar bazinnetje, wat uiteraard vreselijk om te zien is. Leeft je hondje, kun je er niet eens mee knuffelen ! Maar door een goed liefdevolle verzorging en doorzetten van de baas knapte ook dit gedrag weer op en enkele dagen later was Jane weer helemaal de oude. Het gekke was zelfs dat ze volgens haar bazen vlotter en beter te pas was dan voor de hele toestand. Hoe wonderbaarlijk kan het leven toch verlopen ! Zo ben je dood, en zo ben je als herboren. Machtig mooi !! Maar wel enorm veel mazzel ! En ik moet eerlijk zeggen dat ik er wel een paar maanden ouder van ben geworden. Voor een dierenarts is er niets zo stressvol als een dier dat bij jou op tafel er plotseling mee ophoudt ! Ook al kun je er niets aan doen, dit is wel zo ontzettend rot. Des te blijer ben ik dan ook als zo'n hondje als Jane toch nog weer helemaal goed komt. Oh ja, de tumor bij het oog is ook volledig weg, je zou bijna vergeten dat hier toch alles om ging !

Koos

Koos heeft ons de afgelopen weken enorm veel kopzorgen bezorgd. En zijn baasjes heeft hij nog veel meer zorgen gegeven. Enkele weken geleden kwam Koos, een Golden Retriever met zijn baas binnen met het verhaal dat hij de vuilnisbak had geplunderd en ruim een kilo ribbetjes had opgegeten. Hij had er al wel iets van uitgebraakt, maar nog lang niet alles. Op een rontgenfoto bleek dan ook de gehele maag vol te zitten met allemaal botstukken. Waaronder heel veel superscherpe puntige delen, die bij heftig braken het risico geven dat ze dwars door de maagwand of de slokdarm heen konden gaan prikken. Er was helaas maar een oplossing mogelijk, operatief al deze scherpe delen uit de maag te halen. De hond werd dus geopereerd en al direkt na enkele dagen begon de ellende. Er bleek lekkage vanuit de maag plaats te vinden of te hebben gehad, waardoor er een enorme peritonitis (buikvliesontsteking) was ontstaan, met zelfs een soort fistelkanaal vanaf de maag naar de geopereerde buikwand toe. En dit bleef uiteraard maar lekken. En Koos maar vrolijk zijn. Niets heftig ziek, wat kleine zeurderige klachten ; een iets wisselende temperatuur, iets slomer dan normaal, wat slechter eten en drinken. Braken deed hij totaal niet (alleen de eerste dag gedaan), maar wel was hij wat misselijk. Echter bij sonderen van de buikwand kwam ik in de buikholte terecht, een reden om direkt opnieuw te opereren. Alle verklevingen, stolsels en fibrineklonten zijn verwijderd, de buik is gespoeld en gereinigd, het gat in de maag is opnieuw gehecht en de buikspier is opnieuw gesloten. En weer was Koos redelijk te pas de eerste paar dagen. Dus ik dacht, we hebben het gered. Maar nee hoor. Het Koosje besloot na enkele dagen weer slomer te worden, en bij zorgvuldige palpatie van de buikwand bleek de buikspier opengeknapt te zijn. Opnieuw de OK in dus. Sh..... !!! Bij inspektie van de buikspier bleek de draad uitgescheurd te zijn uit de hele slechte buikspier. Deze was door de buikvliesontsteking zo ontzettend gaar, dat de hechting bijna niet bleef zitten. Met heel veel moeite en in meerdere lagen is de buikspier nogmaals gesloten en halleluja, nu bleef de situatie wel stabiel, en Koos knapte zienderogen op. Na 14 dagen waren we er eigenlijk vrij zeker van dat de complicaties achter de rug waren en is Koos ontslagen. Tot grote opluchting van hemzelf, zijn baasjes en last but not least, ikzelf. Was de buikspier nogmaals opengegaan, dan had ik er een hard hoofd in gehad dat het nog goed zou komen. En dat voor zo'n leuke hond en zo'n stom oorspronkelijk probleem. Moraal van dit verhaal : vegetarisch eten is nog niet zo gek ! (maar lang niet zo lekker, .... he Koos ?)

Hoge Veluwe

Vorig weekend was voor mij een vrij weekend. En eentje waar ik enorm naar uitkeek ! Waarom ? Omdat ik een fotowedstrijd gewonnen heb, met als prijs een dagje fotoworkshop in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. En het was geweldig ! 's Morgens vroeg direkt bij opening van het park naar binnen en vrijwel direkt kwamen we een stel reeen tegen, met hele mooie licht omstandigheden. En dus ook mooie foto's. Dan vogels fotograferen, onvoorstelbaar dichtbij door een heel speciale techniek van lokken van de vogels. Super gewoon ! 's Middags naar het zanderige gedeelte van de Veluwe, waar restanten boomstronk staan, dat net een soort aliens zijn doordat alleen de wortels nog in de grond zitten. En als toetje, de hertenbronst. We hebben er meer dan 50 hindes gezien, en enkele gigantische geweidragers die helemaal in het begin van de bronst zitten. Het zogenaamde burlen (roepen) is heel indrukwekkend. En dat allemaal op 50 tot 80 meter afstand. Magnifieke ervaring !

Grasmaaier slachtoffer

Twee in een week tijd ! Allebei geraakt door een grasmaaier, allebei met vreselijke wonden. Waarover ik het heb ? Over twee egels. Beide dieren waren helaas op het verkeerde moment op de verkeerde plaats en kwamen terecht in de messen van een grasmaaimachine. Helaas is de eeste vrij snel aan zijn verwondingen overleden nadat hij bij ons binnenkwam, maar de tweede gaat op dit moment vrij goed. Maar Marina is er dan ook al weken heel erg druk mee. Intensieve wondverzorging, voorkomen dat er maden in de wond komen, antibiotica tegen infektie, goede variabele voeding, en proberen dat het dier niet al te tam wordt, het is en blijft tenslotte een wild dier dat weer terug moet in de natuur. Door de grasmaaier had dit egeltje een enorme wond in zijn rug, zo groot dat het niet eens meer dicht te hechten was. Het moet dus secundair genezen, oftewel langzaam dicht groeien vanaf de wondranden. En gelukkig gaat dit goed. Als het zo door gaat kan het diertje met enkele weken weer naar buiten. Net voor de herfst, zodat hij een goed overwinteringsplaatsje kan zoeken. Hij is door de goede voeding er in ieder geval vet genoeg voor. Ik laat het u weten als Marina hem vrij laat. En mocht u gaan gras maaien, kijk dan even goed of in het lange gras of onder een hoopje bladeren geen egels verstopt liggen ! Het voorkomt een hoop ellende voor deze prachtige diertjes.

Veel ? ..... Heel veel !

Afgelopen week kreeg ik een hondje op het spreekuur met plasproblemen. Iedere keer weer kleine beetjes plassen en zo nu en dan ook wat urineverlies. Een urine onderzoek enige tijd geleden had een blaasontsteking aan het licht gebracht, maar de behandeling had maar kort geholpen. En nu waren de klachten alweer terug. Dat is nou typisch zo'n patient dat je het gevoel hebt dat er meer aan de hand is. Dus in overleg met de eigenaren maar besloten om een rontgenfoto van de blaas te maken, en indien dit niets zou opleveren een echo te doen. Maar de foto was duidelijk genoeg .... de hond zat helemaal vol met blaasstenen. En niet weinig, nee echt gigantisch veel. Het verbaast me nog steeds hogelijk dat zo'n dier hier niet meer klachten van heeft of aangeeft. De enigste therapie was hier operatief verwijderen van de blaasstenen, wat we dus ook gedaan hebben. En er is een pot vol stenen uitgekomen. Op de foto kun je mooi zien hoeveel het er wel zijn ! Varierend van 1 mm doorsnee tot de grootste van bijna 3 cm doorsnee. En het hondje ? Die deed het vrij snel na de operatie al weer goed. Nu nog even afwachten of de klachten de komende dagen definitief zijn verdwenen.

Digitaal !

Eindelijk, na drie dagen van hard ploeteren door de monteur van idexx en vandaag nog door de installateur van de firma HES is het zover : Dierenkliniek Twente is digitaal ! Dat betekent dat we nu het nieuwste op het gebied van rontgenologie in huis hebben, een supersnelle digitale vlakke plaat technologie. We maken de opname met een splinternieuwe rontgenmachine van de firma HES uit Kampen op een Idexx vlakke plaat, die vervolgens in circa 10 seconden tijd wordt omgezet in een digitaal beeld op een groot LCD zwart/wit computerscherm. Hierop kunnen we de beelden vervolgens bekijken, vergroten, contrasten bijwerken, en de helderheid aanpassen. Vervolgens kun je de foto per mail versturen, of op een CD rom wegschrijven, waardoor we de klant heel makkelijk de gemaakte foto's mee naar huis kunnen geven als ze dit leuk vinden.

Maar het allerbelangrijkste is dat de diagnostische mogelijkheden weer een stuk beter zijn geworden. En daar gaat het tenslotte allemaal om !

Ook de airconditioning in het pand zijn ze mee bezig geweest vandaag, de Technische Handelsonderneming Enschede heeft vandaag de eerste plafondunit geplaatst en aanstaande vrijdag volgt de tweede. U kunt dan in een heerlijk gekoelde wachtruimte op uw beurt wachten, en ook voor de huisdieren (die soms bijna oververhit raken door de opwinding) is dit een veel plezieriger situatie. En zeker op dagen als vandaag, waarop de autothermometer op een gegeven moment maar liefst 37 graden aangaf is dit geen overbodige luxe !

Morgen moet ik nog 1 dag werken, en dan heb ik drie weken vakantie. Heerlijk, even er tussenuit zonder alle drukte en stress van de laatste drie weken. En tegelijk jammer, zoveel nieuwe speeltjes en ik ben er niet ! Maar goed, die staan er over drie weken ook nog wel, waarna ik er tenslotte nog jaren van kan genieten en uw huisdieren ermee ten dienst kan zijn.

Goede vakantie allemaal, Jan

Puppies en veulens

Marieke heeft bij haar hondje twee schattig kleine puppies. Ze zijn nu vijf en een halve week oud en ze had gevraagd of ik er enkele foto's van wilde maken. Nou, dat wil ik wel. Leuk werk hoor, dat kleine spul dat dartelt alle kanten op, de wereld is tenslotte een groot feest op die leeftijd ! De fotoshoot vond plaats in de pluktuin, die bij ons in de buurt ligt. Hier is een mooie omgeving voor wat kleurrijke foto's van de border terrier puppies, en ze vonden het geweldig. Net als wij allemaal overigens. Het goed en mooi fotograferen van puppies valt nog niet mee, beweeglijk als ze zijn. Heb je ze net mooi in beeld, springen ze weer opzij of ze lopen weer achter een plant langs. Kortom, veel opnames maken, dan lukt er tenminste nog wel wat. Hier dan enkele van de foto's van haar pups.

En terwijl we bezig waren kwam een vriendin van Marina eraan met de vraag of ik ook wat opnames van haar pasgeboren veulen maken kon. Dus ook nog even de wei in en hier wat plaatjes gemaakt. Ook daarvan hier een voorbeeld. Mooi he, al dat jonge spul !

Stuitergekte ?

Ik loop de afgelopen dagen helemaal stuiterend van de opwinding door de praktijk. Wat is het geval ? We krijgen enkele zeer spannende innovaties op de praktijk. We hebben een kompleet laboratorium gekocht van Idexx, met werkelijk alles erop en eraan. Allerlei apparaten voor biochemische bloedtesten (lever,nier, alvleesklier, schildklier), celdifferentiaties (ontstekingsbeeld, bloedarmoede), stollingsfaktoren, bloedgasbepaling, electrolyten bepaling en een urine analyse apparaat. Helemaal te gek dus, we gaan weer een sprong vooruit en voor zover ik weet zijn we op dit moment de enigste praktijk in het Oosten van Nederland die zo'n uitgebreid lab in huis hebben. Grote voordeel hiervan is natuurlijk de snelheid. In plaats van een dag voor we de uitslag hebben, duurt het nog maar 15 tot 20 minuten, alvorens we een vrij kompleet beeld van uw huisdier hebben en dus ook heel gericht kunnen gaan behandelen. Helemaal super dus ! Vandaar mijn stuitergedrag ! Dit is waar ik van hou, super diagnostiek, nog betere mogelijkheden om de dieren te helpen, nog meer kunnen om het puzzeltje (want dat is elke zieke patient tenslotte, een grote puzzel van wat hij nou mankeert) op te lossen. Ig ga genieten de komende tijd ! En alsof dat nog niet genoeg is komt er komende week nog een kompleet nieuw systeem, en wel een volledig digitaal rontgen apparaat. Ook deze geeft een veel betere kwaliteit rontgenfoto's, die ook nog eens in en uit te zoomen zijn en door nabewerkingen op de computer veel meer detaillering te zien geven. Ik stuiter dus nog wel even door ! Maar hierover komende week meer. En oh ja, omdat ik toch wel iets oververhit ben geraakt door al deze vernieuwingen, komt er ook nog eens airco in het pand, dus ook de wachtruimte is straks heerlijk koel ! Kan ik ook eens lekker afkoelen, "chillen man !"

Afwisseling van dierenarts

Met ingang van 1 mei hebben we een nieuwe dierenarts bij ons op de praktijk. Zij komt ons team versterken en komt in de plaats van onze collega Jan-Willem Verhaag, die ons per 1 augustus gaat verlaten. Helaas zijn de hoge werkdruk omstandigheden binnen onze praktijk dusdanig dat Jan-Willem zich daar niet helemaal lekker bij voelt, en heeft hij tot onze grote spijt besloten om elders zijn carriere voort te zetten. Jan-Willem heeft een nieuwe betrekking gevonden bij de VWA in Twente als keuringsdierenarts, en ik ben er van overtuigd dat hij het hier zeer goed zal gaan doen. JW (zoals wij hem allemaal noemen) heeft zich het afgelopen jaar volledig voor onze praktijk en de klanten ingezet, waarvoor ik hem uiteraard dankbaar zijn en we gaan dan ook als goede collega's uit elkaar.

In zijn plaats hebben we ondertussen een nieuwe ervaren collega aangenomen, Nicole Mollink. Nicole is afgestudeerd in Belgie, maar komt van oorsprong ook uit het Oosten van ons land, om precies te zijn uit Almelo. Haar ambities, interesses en instelling sluiten volgens ons perfekt aan bij onze praktijk, waardoor we denken dat ze een zeer goede aanvulling en toegevoegde waarde zal zijn voor onze kliniek. We hopen dan ook op een langdurige en plezierige samenwerking en weten zeker dat ze voor u als klant ook een uitstekende dierenarts zal zijn, die zich volledig voor uw huisdier zal gaan inzetten. Komt u maar eens kennismaken en mocht u Jan Willem nog willen bedanken voor zijn inzet voor ook uw huisdier dan heeft u hier nog tot 1 augustus de tijd voor.