Belevenissen van een dierenarts

Gigantisch

2012-01-11T09:23:00.003+01:00

In de 16 jaar dat ik nu dierenarts ben heb ik al vele baarmoederontstekingen gezien en geopereerd. Een voorzichtige schatting komt uit op denk ik een dikke 300 zogenaamde pyometra operaties. Dit zijn ingrepen waarbij de baarmoeder ontstoken is en als een grote zak vol met pus in de buik ligt. Het zijn risicovolle operaties, want als de baarmoeder voor of tijdens de ingreep scheurt dan komt alle pus vrij in de buikholte, met een buikvliesontsteking als gevolg. Als hier niet adequaat wordt ingegrepen dan sterven deze dieren over het algemeen binnen enkele uren op een ellendige en pijnlijke manier. Gelukkig is een baarmoeder enorm flexibel en gebeurt dit niet zo heel gauw. De meeste honden en katten die wij met deze aandoening op het spreekuur krijgen hebben als klacht dat ze heel veel drinken en plassen en soms een etterige uitvloeiing uit de vagina hebben. Meestal treedt dit bij honden enkele weken na de loopsheid op. De verdere diagnose doen we door of een röntgenfoto te maken, waarop we de baarmoeder als een grote witte vlek zien liggen, of door een echo te maken om zo de ontstoken baarmoeder in beeld te krijgen. Aansluitend wordt het dier geopereerd en verwijderen we de baarmoeder met de eierstokken. Nu kwam er twee weken geleden een klein poesje op het spreekuur met als klacht dat ze een dikke buik had gekregen de laatste tijd. Verder had het diertje geen klachten. Tana, zoals ze heet, werd verder onderzocht en bij afvoelen van de buik was er een zachte inhoud te voelen. Er werd een röntgenfoto gemaakt en hier was een enorme grijze vlek te zien die vrijwel de gehele buik opvulde.

De vlek was echter zo groot dat het ons niet geheel duidelijk was of het nu wel of niet een baarmoederontsteking was of dat er misschien een tumor in de buik aanwezig was. Zeker ook gezien het feit dat de Tana niet ziek was en niet veel dronk. Ook was er geen uitvloeiing vaginaal. Dan maar de echo erop. Echter ook hier een onduidelijk beeld met erg veel massa's en vocht en wat vrij vocht in de buikholte. Kortom we waren niet zeker van onze zaak of het nu wel of niet een pyometra (baarmoederontsteking) was. Duidelijk genoeg echter om tot een spoedoperatie te besluiten en te kijken wat we tegenkwamen en indien mogelijk dit te verhelpen. Dus Tana gaat dezelfde dag nog op de OK tafel en tot mijn grote verbazing zie ik een gigantische baarmoeder liggen, die zo ongeveer de gehele buikholte opvult. Wonderbaarlijk dat dit dier geen klachten had en niet doodziek was. En een enorme mazzel dat de baarmoeder nog niet gescheurd was, want dat had maar zo kunnen gebeuren. Heel voorzichtig heb ik de baarmoeder verwijderd en gelukkig verliep alles zonder complicaties. Nadien hebben we de baarmoeder gewogen : een totaal gewicht van 700 gram. En dat terwijl Tana zelf voor de OK maar 3,9 kg woog (dus inclusief de baarmoeder). Oftewel ruim 1/6e deel van haar lichaamsgewicht bestond uit ontstoken weefsel en pus ! Ik heb het bij een poes nog niet eerder zo erg gezien ! Eergisteren was ze bij mij op controle en het gaat prima. Nu achteraf blijkt toch wel dat ze veel vlotter is en een betere eetlust heeft dan voor de ingreep. Kan ook bijna niet anders lijkt me.

Schande !!

2011-12-28T10:46:00.001+01:00

Woest kan ik er van worden. Afgelopen week komt de dierenpolitie bij ons op de praktijk met vier in beslag genomen hondjes. Vier verwaarloosde hondjes. En met verwaarloosd bedoel ik sterk verwaarloosd. Zo sterk verwaarloosd heb ik ze zelden gezien ! De vacht was over het gehele lichaam in een grote klit gedraaid en volledig vervuild door ontlasting en urine. Daarnaast waren alle hondjes broodmager. Werkelijk schunnig ! Besloten werd om de hondje een voor een onder narcose te brengen en de vacht er voorzichtig af te scheren en knippen. Zonder narcose zou dit veel te pijnlijk zijn. Na ruim 2 uur intensief bezig te zijn geweest met 2 dierenartsen en 2 assistentes waren de hondjes weer fatsoenlijk toonbaar. In totaal is er 3,5 kg vacht afgekomen op een totaal gewicht van amper 20 kg voor alle hondjes samen. Op de foto's is goed te zien hoe erg de hondjes er aan toe waren. Gelukkig zijn de hondjes nog te redden en zal het uiteindelijk nog goed met ze komen. Voor wat betreft de eigenaar van deze hondjes : daar heb ik geen goed woord voor over. Als je de honden niet wil verzorgen zorg dan voor een goed herplaats-adres of doe ze naar het asiel. Maar laat ze niet zo verwaarlozen zoals deze dieren. Deze eigenaar zou nooit geen dieren meer mogen houden en mag wat mij betreft een forse straf opgelegd krijgen door de rechter. Maar helaas, daar ga ik verder niet over. Voor deze vier dieren is de kerst in ieder geval goed.

Knikker

2011-12-28T09:15:00.002+01:00

Enkele weken geleden komt er bij Hendrik aan het eind van de middag op het spreekuur een hond binnen met heftig braken als klacht.De hond ziet er ook ziek uit en is maar weinig vlot. Het blijkt dat hij al enkele dagen niet helemaal de oude is, maar dat de situatie nu plots wel snel verslechterd. Bij onderzoek is de buik gevoelig en is er een kleine, harde dikte te voelen. Er wordt door Hendrik een ronde dikte gevoeld. Er wordt een rontgenfoto van de buik gemaakt en er lijkt een dikte in de darm aanwezig te zijn. Een rond vreemd voorwerp dat de passage in het darmkanaal belemmerd. De enigste optie op dit moment is om de hond open te maken en te kijken wat het is en dit te verwijderen. Dus aansluitend aan het avondspreekuur wordt de hond met spoed nog diezelfde dag door ons geopereerd. Na het voorbereiden en wassen van de huid maken we de buik open en zoeken de dikte. Deze is relatief snel gevonden en er blijkt inderdaad een ronde dikte klem te zijn gelopen in het laatste deel van de dunne darm. Gelukkig is de darm nog niet afgestorven en hoeven we geen stuk darm te verwijderen. We kunnen volstaan met het openen van de darm en het voorwerp eruit te halen. Dan is het altijd even spannend, wat komt eruit ? Hier blijkt een grote knikker de boosdoener van de klachten. Een zogenaamde bonk. Nota bene een knikker van de spaaraktie van een van de supermarkten een half jaar geleden. Dan wordt de darm gesloten en de buikspieren gehecht. De hond is vlot wakker en de volgende dag kan hij al naar huis. Bij de controle blijkt hij het nu weer heel goed te doen en eet weer met smaak zijn brokken op. Gelukkig heeft hij er, behalve zijn misschien wat gekrenkte trots, niets aan over gehouden.

Grasspriet

2011-11-09T13:22:00.002+01:00

Vanochtend kwam er een poes binnen met als klachten dat hij aan het kokhalzen en niezen was en erg veel last van iets in zijn keel leek te hebben. Bij dat verhaal moet je bij poezen die buiten komen direkt denken aan de mogelijkheid dat er een grasspriet achter in de keel zit. Beter gezegd : achter in de neus zit. Deze katten eten grassprieten op als ze wat last van de maag hebben en om braken op te wekken als ze last van een haarbal hebben. Soms echter gaat het doorslikken van de spriet niet goed en komt de grasspriet achter in de neusingang terecht. Langzaam "kruipt" deze spriet dan naar voren toe de neusgang in met de bovenvermelde klachten als gevolg. Om zo'n spriet te verwijderen moet de kat onder narcose gebracht worden, waarna we met een klein tangetje en soms door gebruik te maken van een spiegeltje achter in de neus de grasspriet kunnen pakken en voorzichtig kunnen verwijderen. Oppassen dat de spriet niet knapt, want dan hebben we een probleem en moet er een scopie volgen om de restanten te zoeken en te verwijderen. Gelukkig ging alles hier goed en kwam de spriet er in zijn geheel uit. Met een totale lengte van maar liefst 12 cm ! Geen wonder dat het dier hier veel last van heeft. En helaas, hij leert er niets van en zal morgen rustig op de volgende grasspriet gaan zitten kauwen. Oppassen dus voor de eigenaar. Op de onderstaande foto zie je helemaal achterin de keel heel klein een groen stukje van de grasspriet zitten. De rest ligt dus achterin de neus en is zo niet te zien.

Vies en gevaarlijk

2011-09-14T11:42:00.000+02:00

Eén van de problemen bij hond en kat die we dagelijks zien zijn gebitsproblemen. Bij bijna 70 % van de dieren die we in de bek kijken is een afwijking of probleem aan het gebit te zien. Hierbij komt tandplaque en tandsteen wel het meeste voor. Dit ontstaat doordat de tanden en kiezen van dieren niet dagelijks gepoetst worden. Hierdoor blijven er voerresten achter tussen de kiezen en deze voerresten gaan uiteindelijk over in aanslag en steenvorming op de tand en kieselementen. Soms is dit heel gering en kunnen we volstaan met het verwijderen van de stukjes tandsteen met een klein soort krabbertje. Vaak echter is het enorm veel tandsteen en kunnen we het op die manier niet meer schoon krijgen. Om nog maar niet te spreken van de enorme stank die soms uit het bekkie komt. Soms zelfs zo erg dat de gehele kamer er binnen de kortste keren naar ruikt. Dan is het plan van aanpak om de dieren onder narcose te brengen en vervolgens professioneel met ultrasone trilapparaten en andere tandartsapparatuur het gebit goed schoon te maken en te polijsten, zodat het weer een tijdlang lekker fris is in het bekkie. Daarnaast kijken we dan altijd of er geen losse elementen aanwezig zijn, of er geen gebroken elementen zijn en of er geen aanwijzingen voor ontsteking in de bek zitten. Met name dat laatste is gevaarlijk, want vanuit ontstekingen van het tandvlees kan er met de bloedbaan mee een infektie ontstaan van onder andere de hartkleppen. En dat is uiteraard wel een heel erg ernstige situatie. Persoonlijk ben ik er van overtuigd dat een groot gedeelte van de ruisjes die wij op het hart horen bij honden hun oorsprong vinden in een matige gebitsverzorging. Door de ontsteking van de hartkleppen raken deze misvormd en sluiten niet meer goed met allerlei complicaties als gevolg. Om dat nu te voorkomen is het verstandig om het gebit van uw huisdier regelmatig te poetsen met een dierentandpasta, of als dat niet lukt omdat ze niet mee willen werken, het gebit door ons eens te laten controleren (bijvoorbeeld tijdens de vaccinatie) of er missschien problemen aanwezig zijn zodat wij deze kunnen verhelpen. Het is tenslotte belangrijk voor de gezondheid van uw dier !

Tumor !

2011-03-02T12:35:00.000+01:00

Enkele weken geleden komt er een familie bij mij op het spreekuur met een oud hondje, die ik al jaren lang onder behandeling heb. Hij had problemen met eten en er was aan de zijkant in zijn bek een grote dikte te zien. Goed in de bek kijken wou eigenlijk niet en we besloten in overleg om onder narcose te kijken of we de dikte kunnen verwijderen dan wel kunnen verkleinen, zodat het hondje weer kan eten. Als we hem dan onder narcose hebben en de bek goed kunnen openen en inspecteren, dan schrik ik me rot. De dikte loopt tussen de kiezen door richting het gehemelte en groeit hier een heel eind in door ! Dat ziet er heel slecht uit en ik kan niet het gehele gehemelte verwijderen. Het dier moet uiteraard wel een goed leven kunnen leiden en moet goed kunnen eten. Na telefonisch overleg besluiten we om zoveel mogelijk van de dikte te verwijderen en dit op te sturen naar de patholoog, zodat deze kan bepalen wat voor type gezwel het is en afhankelijk van deze uitslag te bekijken of er nog een behandeling met chemotherapie of bestraling kan worden ingesteld. Dat is iets wat we bij ons in de praktijk niet doen, maar er zijn een aantal dierenartsen in Nederland die zich hierin gespecialiseerd hebben en die hier wel goede mogelijkheden voor hebben. Vlak bij ons zit de praktijk van Mevr. van de Brande in Haaksbergen, die hier ook bij aangesloten is (Diergeneeskundige Kanker Centra) en veel met chemotherapie werkt. Nadat de uitslag van de patholoog terug is zijn de baasjes van Sunny dan ook naar haar toegegaan met de vraag of er nog iets mogelijk is. Het blijkt nu dat er helaas geen chemotherapie kan worden gegeven voor dit type tumor, maar dat er nog wel een mogelijkheid is om de tumor te bestralen en zo in ieder geval te verkleinen en te remmen in zijn groei, en misschien als het erg goed aanslaat ook nog kan genezen. Maar dat blijft afwachten. De hond wordt nu binnenkort hiervoor behandeld bij een gespecialiseerde praktijk in het zuiden van het land. Ik hoop van harte dat Sunny er goed op reageerd en nog een goed dierwaardig bestaan heeft. Het is hem en zijn baasjes van harte gegund en we leven met ze mee.

Kiespijn

2011-03-02T12:17:00.000+01:00

Eén van de problemen die we in de praktijk heel veel tegenkomen zijn gebitsproblemen. Dat kan varieren van een eenvoudig iets als tandsteenvorming tot een uitermate gecompliceerd probleem met veel ontsteking en aantasting van vele elementen. Oorzaak van al deze klachten is echter over het algemeen een slechte verzorging van het gebit van de huisdieren, zowel hond als kat. In tegenstelling tot mensen, die toch minimaal 1x daags alle kiezen en tanden poetsen doen de huisdieren dit uiteraard niet. Willen we zelf wat aan gebitsonderhoud bij de hond of kat doen dan kan dat eigenlijk alleen maar door zelf de kiezen en tanden van het dier te gaan poetsen. En dat gaat bij sommige dieren heel erg goed, maar er zijn er ook velen die dit gewwoonweg niet toelaten en beginnen te bijten. Hetzij in de tandenborstel, hetzij in de vasthoudende vingers, wat natuurlijk een stuk minder plezierig is. Ander mogelijkheden van gebitsverzorging zijn het geven van speciale kauwstaafjes of speciaal dieetvoeding die het gebit mechanisch reinigen. Dit doet wel degelijk wat aan het reinigen van het gebit, maar op langere termijn gezien is dit lang niet zo effektief als het poetsen van het gebit en het zal tandsteenvorming dan ook nooit helemaal kunnen voorkomen. Ook zijn er nog diverse mondwaters op de markt met xylitol erin (zelfde stof als in de kauwgum zit) die ook reinigend en licht desinfecterend zouden werken. Ook hiervoor geldt dat het wel wat van de vieze geur uit de bek weghaalt, maar de oorzaak zijnde tandplaque en tandsteen niet volledig kan voorkomen. Als er op een gegeven moment veel tandsteen op de elementen aanwezig is dan moeten we dat aktief gaan verwijderen, en dat zal onder narcose moeten gebeuren. We doen dat deels met de hand en deels met een speciaal ultrasoon trilapparaatje wat het tandsteen van de elementen aftrilt. Na de behandeling maken we het element met een speciale polijspasta nog even weer mooi glad en dan kan de hond of kat er wel weer een tijdje tegen. Echter het tandsteen zal ter zijner tijd altijd terugkomen, hoe netjes het ook wordt schoongemaakt. Soms is het schoonmaken niet voldoende. Zoals bijvoorbeeld bij de kat en de hond op bijgevoegde foto's. Hier is het tandvlees al ver teruggedrongen door het tandsteen en als extra complicatie zijn er kieswortels gaan ontsteken. Hierdoor gaan de kiezen los zitten en dan rest ons nog slechts één mogelijkheid, alle aangetaste kiezen moeten worden getrokken. Gelukkig kan zowel hond als kat prima de kiezen missen. Veel dieren kauwen al helemaal niet op het eten en diegenen die dat wel doen zullen zich prima redden. Doordat de pijn weg is eten de meesten zelfs veel beter zonder de kiezen dan met de pijnlijke kiezen. Ook bij de kat en de hond op deze foto's zijn er elementen getrokken en ook hier verwacht ik dat ze snel herstellen en weer goed eten. We zullen zien ! Wil je wat meer informatie over gebitsproblemen en verzorging hebben kijk dan ook eens op onze website. Daar worden meerdere onderwerpen uitgebreid behandeld.

Brugvorming

2011-01-19T12:06:00.000+01:00

Gisteren kreeg ik de cavia Flippie bij mij in het spreekuur. Flippie staat bekend om recidiverende klachten van het gebit, waarbij er haken op de kiezen ontstaan die vervolgens in de tong of de wang prikken. En dat doet zeer, dus stopt Flippie dan met eten. Nu had hij echter nog niet van die specifieke klachten, hij at nog wel, maar het ging volgens de eigenaresse toch wat moeilijker dan anders. Bij onderzoek is er in eerste instantie lichamelijk niets te vinden en ik besluit om met een korte scoop (een camera waarmee je ergens in kunt kijken) in het bekkie te kijken. Direkt bij binnenkomst was het probleem al duidelijk. Er is een brugvorming ontstaan van de voorste kiezen over de tong heen. Hierdoor kan de cavia niet goed meer slikken en gaat het eten langzamer en moeizamer. Dus dat had de eigenaresse goed gezien. Wat mij een beetje verbaasde is dat het diertje niet aan het kwijlen was. Dat zien we vaak bij dit soort klachten. We besluiten om morgen onder narcose het gebit bij te gaan werken, en dat heb ik net een uurtje geleden gedaan. De kiezen zijn bijgeslepen en de stand ten opzichte van de bovenkiezen weer zo goed mogelijk gecorrigeerd. En deze keer inderdaad geen haken op de kiezen. Na met het tandartsapparaat een tijdje bezig te zijn geweest is alles nu weer netjes en terwijl ik dit verhaaltje schrijf ligt Flippie lekker warm en met extra zuurstoftoediening in de couveuse bij te komen van de narcose. Kan hij straks weer lekker eten en het weer goed weg slikken.

Moeilijk plassen

2011-01-12T11:52:00.000+01:00

Op het spreekuur komt een mevrouw binnen met een klein hondje. Normaal gesproken een fel baasje, nu echter aardig tam. Hij heeft problemen met plassen en de vraag is waar dit vandaan komt. Teddy, zoals het hondje heet, wordt opgenomen voor urine en bloedonderzoek en we maken foto's van de blaas. En hieruit blijkt eigenlijk direkt al hoe het kan dat hij zo moeilijk plast. Hij zit werkelijk helemaal vol met gigantische blaasstenen. Op de onderstaande rontgenfoto zijn ze heel duidelijk te zien als grote witte vlekken in de blaas. Er is echter een behoorlijk complicerende faktor. Zijn nieren blijken slecht te werken. Dat komt doordat de nieren al lange tijd de urine slecht naar de blaas kwijt kunnen en daardoor een stuwing en storing van de funktie krijgen. Daar komt bij dat Teddy nogal wat overgewicht heeft, wat de ingreep om de stenen te verwijderen ook nog eens riskanter maakt. Maar aangezien we niet zoveel keus hebben moet er toch geopereerd worden. We besluiten om Teddy eerst eens 24 uur aan het infuus te doen om zo de nierfunktie te verbeteren. Dat lukt gelukkig erg goed en de volgende dag brengen we Teddy onder narcose en gaan we de blaas openmaken. En dan zie je pas goed hoe giga veel stenen er in de blaas aanwezig zijn. De grootsten zijn vergelijkbaar met forse kiezelstenen. Daarnaast zitten er tientallen kleinere stenen in. Het is verbazingwekkend dat teddy niet veel meer en eerder last heeft gehad van dit probleem. Na een tiental minuten lepelen en spoelen hebben we de blaas en de plasbuis leeg van stenen en steengruis en kan de blaas en buik gesloten worden. Prognose is volledig afhankelijk van het herstel van de nierfunktie. En tot onze vreugde gaat dit super. Binnen een dag is de nierfunktie weer vrijwel normaal. Er is dus geen permanente schade opgetreden aan de nieren. Nu maar hopen dat de stenen niet opnieuw gevormd worden. Gedeeltelijk kun je hier preventief wat aan doen door de hond een speciaal dieet te geven dat de vorming van stenen tegen gaat. En ook het overgewocht blijkt een grote faktor te zijn in de vorming van blaasstenen. Dus ook hier valt een flinke winst te behalen door Teddy goed te laten afvallen. Moeilijk, maar wel te doen. We zullen zien wat de toekomst brengt, op dit moment gaat het in ieder geval hartstikke goed.

Boris met de oordoppen

2011-01-12T11:33:00.000+01:00

Boris is een jonge fret van 7 maanden oud en zoals het een jonge fret betaamt stiknieuwsgierig. Hij komt een paar weken terug bij ons op het spreekuur met als klacht dat hij slecht eet en braakklachten heeft. Ook is hij veel slomer dan anders. In eerste instantie kunnen we eigenlijk niet zoveel bij hem vinden en gaan we er vanuit dat er een maagdarmontsteking of irritatie aanwezig is. Hiervoor wordt een behandeling ingesteld met daarbij het uitdrukkelijke verzoek dat de eigenaar goed op moet letten dat de klachten vlot verdwijnen en anders terug moet komen. En dat gebeurd, nog maar een paar dagen later staat Boris weer op tafel bij Frauke met dezelfde klachten. Ondanks de anti-braak middelen blijft het dier misselijk en overgeven. Dat klopt niet, dus doet Frauke verder onderzoek. Ze maakt een nieuwe rontgenfoto en ziet dan tot haar verbazing in de maagregio twee vreemde rechthoekige voorwerpjes liggen. Zou Boris dan toch iets hebben opgegeten ? Besloten wordt om hem onder narcose te brengen en een kijkoperatie uit te gaan voeren. Zodra Boris onder narcose is is de buikspanning weg en kun je veel beter voelen. Na zorgvuldig afvoelen van de buik voelt Frauke ook twee vreemde diktes liggen. Er zit inderdaad wat in zijn maag ! Dus gaat Boris de OK in en wordt de buik geopend. In de maag zijn twee diktes te voelen en na openen van de maag blijken er twee oordopjes in te zitten. Die had hij gevonden en opgegeten en dat gaf de chronische braakklachten. Gelukkig is dit goed op te lossen door deze ingreep. Na het sluiten van de maag en de buik wordt Boris dan ook al vrij vlot wakker en enkele dagen later is hij helemaal de oude. Bij de controle is hij net zo ondeugend als vroeger. Helemaal prima natuurlijk !

Groot ... heel groot !

2010-12-15T12:32:00.001+01:00

Maandagavond eind van de dag, laatste patient uiteraard, een ziek dier bij Nicole op het spreekuur. Sloom, niet willen eten, misselijk en door de achterbenen zakken. Laika is duidelijk ernstig ziek. Nader onderzoek wordt het vermoeden van Nicole bevestigd, op de rontgenfoto is een enorm grote baarmoeder te zien. Diagnose is dus duidelijk : een afgesloten baarmoederontsteking. En dus levensbedreigend. Knapt de wand van de baarmoeder dan komt de pus vrij in de buikholte en is de hond binnen enkele uren dood. we hebben dus geen andere keus dan direkt te opereren. Mijn huisbezoek wordt verplaatst en samen met de coassistent ga ik de OK in om Laika te opereren. Dan blijkt tijdens de OK hoe gigantisch groot de baarmoeder is, helemaal vol met pus en met cystes langs de wand van de baarmoeder. Die aandoening heet cysteuze endometrium hyperplasie (CEH). In dit geval is de juiste therapie om alles weg te halen, dus de eierstokken en de baarmoeder. Dat hebben we dan ook gedaan en gelukkig waren we er nog op tijd bij. Laika heeft nog een nacht bij ons in de opname aan het infuus gelegen en was de volgende ochtend al stukken vlotter. Eind van de dag is ze naar huis gegaan en kan ze thuis verder herstellen van de operatie. Gelukkig met een zeer goede prognose.

In de kreukels

2010-12-11T11:47:00.002+01:00

Afgelopen week hadden we een kat op het spreekuur die 1 pootje totaal niet belastte. Binky, zoals hij heet, liep totaal niet op het linker voorbeen en bij onderzoek op de tafel bleek het been te crepiteren (krakend gevoel) bij het voorzichtig bewegen van de poot. Vrijwel altijd een teken van een botbreuk. Dus tijd voor een rontgenfoto om de diagnose te bevestigen en de best mogelijke therapie erbij te gaan zoeken. En inderdaad, op de foto is er sprake van een dubbele beenbreuk. Zowel het spaakbeen als de ellepijp blijken gebroken te zijn, waarbij er op de ellepijp ook nog een extra los fragment te zien is. De enigste goede optie hiervoor was om de botten operatief aan elkaar te zetten, en dat moest ook nog eens direkt omdat het een open botbreuk betrof. En met een open botbreuk (dus een breuk waarbij het bot door de huid heen heeft gestoken) wil je het liefst niet mee wachten, want dan worden de risico's op infektie en een slechtere genezing steeds groter. De assistente kreeg dus opdracht om de reeds geplande en minder dringende afspraken te gaan verzetten zodat wij ons konden gaan bezig houden met Binky. Binnen een uur lag de bink onder narcose op de operatietafel en kon de operatie beginnen. We besloten om een plaatje op het spaakbeen te zetten en een pen in de ellepijp, zodat er een goede stabiliteit van de breuk zou zijn. Een lastige ingreep, die gelukkig zonder complicaties verliep. Iets meer dan 2 uur later zat al het ijzerwerk in zijn poot en kon Binky bijkomen in zijn hok. De volgende dag is Binky weer met zijn eigenaresse naar huis gegaan en moet de komende 2 weken strikte hokrust hebben om de poot zo'n goed mogelijke kans op genezing te bieden. En die kansen zijn gelukkig vrij goed.

Geslaagd !!

2010-12-01T12:21:00.000+01:00

Gisteren komt Jolanda (die een vrije dag had) opeens hieperdepieper de praktijk binnenstuiven. Of ik even een momentje had. Nou, meestal is er dan ergens een probleem dat opgelost moet worden, dus dat dacht ik nu ook. Ik mee met haar en dan volgt het probleem ........ dat er dus niet was. Ze was helemaal hieperdepieper omdat ze de uitslag van het laatste examen dat ze had afgelegd als paraveterinair binnen had gekregen. En wat denk je ? Geslaagd !! Ze is nu officieel paraveteriniar. Een hele prestatie, als je nagaat dat ze de volledige studie in haar avonduren en vrije tijd heeft afgelegd. Een studie met vele ups, maar ook enkele downs. En het valt zeker niet mee om opnieuw te gaan studeren als je al vele jaren niets meer aan scholing gedaan hebt. Zeker het opnieuw krijgen van een studie-discipline is dan niet gemakkelijk meer. Extra knap dus dat je dan toch nog het doorzettingsvermogen toont om de toch vrij pittige studie tot paraveterinair met goed gevolg af te leggen. Ik vind het in ieder geval een hele knappe prestatie ! Jo gefeliciteerd.

Keizersnee

2010-11-03T10:55:00.006+01:00

Afgelopen week vrijdag hadden we een keizersnee op het programma staan van de Engelse bulldog Shy. De hond was aan het eind van de zwangerschap en had bij een vorige bevalling veel problemen gehad en ook een keizersnee moeten ondergaan. De eigenaren wilden nu geen risico nemen en er werd besloten om de puppies te halen. Bij bulldog-achtigen moet je altijd heel erg oppassen met de narcose. Door de korte snuiten en het lange verhemelte zijn het altijd wat risico patienten met narcose. We werken dan ook tijdens een keizersnee altijd snel en toch voorzichtig. Waarbij we altijd intuberen (wat we overigens bij elke operatie doen) en altijd extra zuurstof toediening. En dan kun je ook zonder problemen doorwerken. Na een vlotte inleiding van de narcose en voorbereiding van het OK veld kon de keizersnee beginnen. Binnen enkele minuten was de eerste pup eruit. En nog een paar minuten later was ook nummer twee geboren. Gelukkig beide vlotte pups die al snel beginnen te piepen en te bewegen. Geen tik mee gehad van de narcose. Terwijl de paraveterinairen zich bekommeren om de puppies maken de coassistent en ik Shy weer netjes dicht. Zonder complicaties kan ze een half uurtje later bij de puppies. Een mooi gezicht, twee van die friemelende wurmen en een nog half slaperige moeder die het allemaal wel best vindt.

Hoe krijgt ze het weg ?

2010-10-27T11:12:00.003+02:00

Begin van deze maand komt de 10 jaar oude Mechelse Herder Tessa bij mij op het spreekuur met als klacht dat de hond zo vermagerd. Tessa heeft geregeld last van braakklachten, eet desondanks nog steeds heel goed en veel, drinkt heel veel en is ondertussen bijna 6 kg aan gewicht kwijt. Dat er dan een serieus probleem aan de gang is mag duidelijk zijn. Bij een eerste onderzoek komt er eigenlijk geen oorzaak van de klachten naar voren. We besluiten om een bloedonderzoek te doen en een rontgenfoto van de buik te maken. Het bloedonderzoek is gelukkig helemaal normaal, dus alle organen funktioneren prima en er is geen ontstekingsbeeld in het lichaam gevonden. Dan de foto, kijken of hier een oorzaak van de klachten op te vinden is. Zeker op deze leeftijd heb je in je achterhoofd toch de gedachte van de mogelijkheid van een tumor in de maag of darmen. Op de foto zien we een erg volle maag met een wat vreemde struktuur, terwijl Tessa volgens haar baasje die ochtend weinig gegeten heeft. Dat past dus niet goed bij elkaar en in overleg besluiten we dan ook om een echo te laten maken. Marina heeft vervolgens de echo gemaakt en tot haar en mijn grote verbazing lijkt er op de echo een grote ronde dikte aanwezig te zijn, waarvan Marina direkt zegt : er zit een bal in haar maag ! En bij het opmeten van de grootte van de bal zou deze een doorsnee van ruim 6 cm moeten hebben, dus tennisbal groot !

Daar is dan ook maar één oplossing voor en dat is operatief deze bal te verwijderen. Dus de hond wordt dezelfde dag ingepland voor een operatie. Na het voorbereiden van het operatiegebied openen we de buik en al snel voelen we in de maag inderdaad een grote harde dikte. De maag wordt geopend en daar ligt inderdaad een grote rubberbal in de maagholte !! Zoals je op de foto's ziet is het een solide forse bal. Je snapt werkelijk niet hoe zo'n hond een bal van deze grootte in zijn geheel kan inslikken ! En zeker niet op deze leeftijd. Bij jonge puppies zien we veel vreemde voorwerpen in de maag, maar niet op 10 jarige leeftijd. Maar we zijn wel heel gelukkig met de bal, want dit kan zeer goed genezen in tegenstelling tot bijvoorbeeld een tumor, waar we lang niet altijd iets mee kunnen en wat vaak een dodelijke afloop heeft. De bal is verwijderd en de maag en buik is gehecht. Tessa is dezelfde dag in een mooi pakje nog weer naar huis gegaan en bij de controle enkele dagen later blijkt ze het prima te doen en goed te genezen. Het braken is over, het drinken weer normaal en het gewicht komt er langzaam weer bij. Een goede afloop en iedereen is er blij en tevreden over.

Storing

2010-10-20T10:49:00.004+02:00

Deze week eens een probleem die niet met de dieren te maken heeft. Afgelopen week krijgen we midden op de dag opeens een korte stroomstoring in het pand, al het licht gaat kort uit en vervolgens weer aan, net als alle apparatuur. Echter alles start weer op behalve de rontgenmachine. Deze blijft doods. Dus kontakt gezocht met de onderhoudsmonteur van de rontgen, die de volgende ochtend kon komen voor de storing. Dan merk je pas hoe vaak je een foto maakt om tot een diagnose te komen. Kortom, lastig dus, maar nog wel werkbaar. Tot er om 20.00 uur 's avonds opeens een monteur van de Enexis bij de deur staat met de melding dat er ergens in de buurt een defekte krachtstroomkabel is en dat vanaf 9.00 uur morgenochtend de gehele dag de stroom eraf gaat. Potverdorie ... dan merk je pas echt hoe afhankelijk je van stroom bent. Opeens geen licht meer, geen computers, geen bloedanalyseapparatuur, geen rontgen, geen echo, geen OK bewakingsmachines, geen zuurstofkooi meer, geen infuuspompen meer etcetera etcetera. Kortom een dreigende ramp, en we kunnen de praktijk dan net zo goed een dag sluiten. Natuurlijk ook al een agenda vol met afspraken. Dus eerst de meest dringende zaken afgebeld en vervolgens eens gekeken of er nog ergens iets te regelen is met een noodstroomaggregaat. En met heel veel geluk krijgen we 's avonds laat een medewerker van Haarhuis aan de lijn, een firma die noodstroomaggregaten levert. De volgende ochtend was er nog een aggregaat leverbaar voor 1 dag, daarna moest hij ingezet worden op de military in Boekelo. En inderdaad, 's morgens tegen 9 uur is er een aggregaat die op ons stroomnet aangesloten kan worden. We hebben dan ook de hele dag kunnen werken zonder problemen, met uitzondering van de rontgenmachine. Het bleek namelijk dat er een breuk in de krachtstroomkabel aanwezig was, die het probleem veroorzaakte. Gelukkig konden de heren van de Enexis dit tegen het eind van de dag verhelpen en werkt alles weer normaal. Het zet je echter wel aan het denken. Zodra er een stroomuitval is ben je in deze moderne tijd volledig onthand, je kunt behalve je basisonderzoek aan het dier zelf helemaal niets meer, aanvullende onderzoeken, spoedoperaties en een patientenkaart nakijken is dan niet meer mogelijk. Terug in de tijd van James Herriot dus. Gelukkig maar dat nu wel noodaggregaten bestaan.

Staartpijn

2010-10-06T10:58:00.003+02:00

Dit is Mikey, een Amerikaanse Bulldog van 4 jaar oud. Mikey kwam enkele dagen voor deze operatie bij mij op het spreekuur binnen met als klacht dat hij continu last heeft van zijn staart een hierop zat te bijten. Bij onderzoek blijkt er inderdaad sprake te zijn van een extreem gekrulde staart die ingroeid in de achterhand van de hond. Onder de staart is een ernstige ontsteking aan de gang die enorm pijnlijk is voor de hond. Dit is een bekend probleem bij honden met een korte krulstaart, zoals onder andere de Amerikaanse Bulldog, Mopshond en Engelse Bulldog kunnen hebben. Dit is een aangeboren defekt dat aanvankelijk met medicatie wordt behandeld maar soms zo ernstig wordt dat ook dit niet meer werkt. Dan is operatieve correctie nog de enigste optie. En dat is ook hier bij Mikey gebeurd. Door de operatie wordt de krul uit de staart verwijderd en wordt de staart ingekort tot een kort bolletje achter op zijn kont. Een vaak lastige ingreep omdat je heel slecht bij de te verwijderen staartdelen kunt. Daarnaast opereer je vrijwel altijd in een ontstoken gebied, met als gevolg veel risico's op postoperatieve complicaties. Gelukkig ging dat bij Mikey allemaal vlot, er waren amper problemen na de OK, en de pijn was direkt na de ingreep al vrijwel over volgens de eigenaar. Mikey is veel vrolijker dan voor de ingreep en het resultaat ziet er cosmetisch gezien ook netjes uit.

Visserslatijn ?

2010-09-29T09:11:00.004+02:00

Enkele maanden terug komt er een hondje bij ons in het spreekuur met een wel heel apart probleem. Kuna was aan het vissen geweest, of beter gezegd mee uit vissen, en had het op de één of andere manier voor elkaar gekregen om de vishaak door zijn lip te krijgen. Ongeveer hetzelfde als een vis die gevangen wordt. De eigenaar was gelukkig al zo slim geweest om de haak af te knippen en niet te proberen om de haak eruit te trekken. Dat laatste wil namelijk niet goed door de weerhaakjes aan het haakje. Zou je toch gaan trekken dan ontstaat er over het algemeen veel meer schade dan dat je de haak doordrukt naar de andere kant van het weefsel. Echter dat is pijnlijk, vaak raakt of is het dier dan in paniek en zal het verwijderen meestal onder narcose moeten gebeuren. We hebben Kuna door een kortwerkend narcosemiddel in een bloedvat te spuiten onder narcose gebracht, en konden vervolgens relatief makkelijk de vishaak doordrukken naar de buitenkant van de lip en hier eruit halen. Alles liep zo gelukkig nog goed af. En de visser heeft er weer een sterk stukje visserslatijn bij.

Tiamo's eikel

2010-09-22T11:12:00.004+02:00

Twee weken geleden komt er op het spreekuur bij Frauke een kleine Jack Russel binnen met klachten dat de hond braakt en diarree heeft. Het hondje heet Tiamo. Tiamo is heel erg ziek, uitgedroogd, sloom en is matig aanspreekbaar. Bij uitgebreid bloedonderzoek blijkt er een ernstige verhoging aanwezig te zijn van de leverwaarden, zodanig dat Frauke besluit om de hond op te nemen en met spoed aan het infuus te leggen, omdat ze bang is dat Tiamo anders wel eens kon overlijden. Er worden nadere onderzoeken uitgevoerd, waaronder een echo en een rontgenfoto van de buik, in verband met de verdenking op een vreemd voorwerp in het maagdarmkanaal of een andere maagdarmstoornis en omdat we willen weten hoe de lever eruit ziet. Behalve een erg onrustig darmbeeld met veel gas kunnen we niet een direkte oorzaak vinden voor de klachten. De lever blijkt ook niet afwijkend te zijn van struktuur en vorm en hier is dan ook alleen maar sprake van een funktiestoornis. We zien geen vreemd voorwerp zitten, en durven gezien de slechte lichamelijke toestand van Tiamo ook niet een kijkoperatie uit te voeren. Lang niet elk vreemd voorwerp is namelijk te zien op een foto of echo. We besluiten om eerst maar eens met infusen en medicatie de algehele situatie wat te proberen te verbeteren. En dit lukt aanvankelijk redelijk. Het braken stopt al vlot en de buik wordt soepeler. Zaterdag is Tiamo nog wel sloom, maar was de uitdroging al stukken minder en verbeterden de leverwaarden iets. Zondagochtend was hij opeens stukken vlotter en begon zowaar weer iets te eten. We werden steeds hoopvoller op een goede afloop. Echter net toen we dachten dat het goed zou gaan, ging hij in de loop van de avond toch weer wat achteruit en weigerde opnieuw te eten. Weer gaan we denken aan een vastgelopen vreemd voorwerp en na overleg met de eigenaar besluiten we om maandag toch een kijkoperatie uit te gaan voeren. Tiamo is hier nu sterk genoeg voor. En tot ons grote geluk vinden we tijdens de operatie inderdaad een rare struktuur in de dunne darm, die vastgelopen is en de darm heeft stilgelegd. Gelukkig is de darm nog niet ernstig beschadigd en kunnen we het voorwerp er goed uithalen. Tiamo wordt gehecht en gaat bij ons terug in de IC-opname. En dan blijkt hoe geweldig snel zo'n dier opknapt als de oorzaak van de klachten weg is. In no-time is hij weer op de been, vrolijk, vlot, luidruchtig en wil de bodem wel weer uit de bak vreten. Dinsdag is Tiamo dan ook met zijn baasjes mee naar huis gegaan en tot op heden gaat het hem zeer goed. En het amper meer herkenbare vreemde voorwerp ? Dat bleek een halve eikel te zijn, die door de maagsappen en zuren enorm opgezet en verkleurde was, vervolgens de darm inschoot en hier vastliep. Zijn baas laat hem nu uit op een plek waar Tiamo geen eikels meer kan vinden en op kan eten. Want helaas leert een hond niets van zo'n nare ervaring, hij kan de link tenslotte niet leggen tussen zijn vreetgedrag en de klachten.

Daantje

2010-09-08T11:30:00.008+02:00

Dit is Daantje, een 9 weken oud Frans Bulletje. Sinds een ruime week heeft Daantje geregeld last van braakklachten en vrijwel altijd gaat het hier om braken nadat het hondje gegeten heeft. Als je Daantje goed bekijkt, dan zie je ook dat het hondje voor zijn leeftijd wat aan de kleine kant is. De nieuwe trotse baasjes zijn dan ook bezorgd en we besluiten om wat nadere onderzoeken te doen. Bij jonge hondjes met deze klachten moet je dan altijd denken aan een probleem in de slokdarm (=oesophagus), wat we megaoesophagus noemen. Hierbij is er sprake van een verzakking of verwijding van de slokdarm in de borstholte, waardoor eten en/of drinken niet goed naar de maag wordt getransporteerd, maar blijft hangen in de slokdarm. Dit irriteert en kort na het eten of drinken moet het hondje dan braken en komt alles er weer uit. Gevolg hiervan is dat het jonge dier te weinig voedingsstoffen binnenkrijgt en wat achter blijft in de groei. Bij geringe gevallen is er verder aan het hondje helemaal niets te merken en bij onderzoek helemaal niets te vinden. Wat we dan doen om de diagnose rond te krijgen is een serie rontgenfoto's maken, waarbij we het puppie een contrastvloeistof laten drinken of door het voer gemengd laten opeten. Zo ook bij Daantje. Aangezien hij het probleem voornamelijk na het drinken heeft geven we hem via een spuit bariumpap (zo heet de contrastvloeistof) in via zijn bekkie. Deze contrastvloeistof is voor ons op een rontgenfoto zeer goed te zien, omdat het een spierwitte reflectie geeft op de foto. Daardoor kun je de belijning van de slokdarm goed zien in de borstholte. Normaal is dit een zeer dun lijntje en verdwijnt de vloeistof direkt in de maag, die dan als een grote witte bol te zien is. Bij Daantje zie je op de foto echter heel duidelijk een forse uitbochting onder aan de slokdarm in de borstholte, kort voor het hart. Dit is de zogenaamde megaoesophagus. Nu weten we de oorzaak van de klachten.

Het grootste probleem is dat er eigenlijk geen goede behandeling is voor dit probleem. Er zijn geen medicijnen of operaties die de slokdarm vernauwen en weer normaal laten werken. Wat we proberen te doen is het voer of drinken zo snel mogelijk in de maag te krijgen door de dieren vanaf een verhoging te laten drinken en eten. De zwaartekracht zorgt er dan voor dat het voer snel naar beneden zakt. Hierdoor voorkom je verdere uitrekking van de slokdarm en we hopen dan dat door de groei van de hond de slokdarmfunktie verbeterd. Soms gaat dit perfekt en geneest het dier volkomen, soms echter lukt dit niet en blijft het dier deze klachten houden, of in het ergste geval worden de klachten steeds erger en is het geen leefbare, dierwaardige situatie meer en moeten we het dier laten inslapen. Dat zijn altijd enorm frustrerende zaken, we willen graag wat doen, maar zijn door de ontwikkeling en groei van het dier volkomen machteloos. We hebben daar geen invloed op. Hoe het met Daantje af gaat lopen moet de toekomst uitwijzen. Op dit moment hebben we nog goede hoop dat hij er overheen groeit, aangezien de klachten nog niet al te ernstig zijn en Daantje verder vrolijk is. We zullen zien.

Allergische reaktie

2010-03-05T00:14:00.002+01:00

Vorige week kwam er op het spreekuur een meneer met een retriever met een naar probleem. Een probleem dat we eigenlijk voornamelijk in de zomer en het najaar zien, wanneer er veel insecten zijn. De hond kwam binnen met een enorm gezwollen kop : dikke lippen, wangen opgezet en de ogen vrijwel dicht door zwelling van de oogleden. Dit is een karakteristiek beeld van een allergische reaktie. De hond is ergens mee in aanraking gekomen (bepaalde planten, stoffen in huis, schoonmaakmiddelen, etc) of ergens op gebeten (insektensteken zoals bij of wesp) of iets gegeten wat een allergische oorzaak heeft veroorzaakt met deze zwellingen als gevolg. Soms zien we dit ook over het gehele lijf, waarbij de huid volledig gebobbeld is. Gelukkig gaat het eigenlijk altijd over, je kunt wat tegen de zwelling doen en tegen de jeuk, maar het trekt dan over het algemeen binnen een dag ook weer weg. Enigste gevaar is als het keelgebied gaat zwellen, waardoor de luchtpijp wordt dichtgedrukt, dat is uiteraard levensbedreigend. Maar gelukkig zien we dat maar uitermate zelden. Meestal het beeld zoals hier op de foto's te zien is, en dat komt, net als bij dit arme dier, eigenlijk altijd weer goed.

Klein, kleiner, kleinst

2010-03-05T00:05:00.002+01:00

Afgelopen week hadden we twee hele kleine hondjes op het spreekuur. Twee mini chihuahua's, en als ik zeg mini, dan bedoel ik ook mini ! De kleinste woog maar 340 gram en was al ruim negen weken oud. Om het gewicht te kunnen bepalen, hebben we het kleinste keukenweegschaaltje dat we hebben gepakt. Eén die we normaal voor hamsters, konijntjes en andere kleine diertjes gebruiken. Het is gewoon een komisch gezicht als je deze kleine hondjes erop ziet zitten. De tweede chihuahua was maar iets zwaarder dan de ander, maar ook deze viel absoluut nog in de categorie heel erg klein. Toch is het leuk om te zien, want hoe klein ze ook zijn, het zijn wel komplete hondjes, die volgens mij denken dat ze net zo groot zijn als een Newfoundlander of Berner Sennen. Fanatiek, druk en stoer doen, het hoort helemaal bij deze mini's. Uitermate grappig ! Grootste probleem is volgens mij het opvoeden van deze kleine hummels, je hebt zo gauw de neiging om veel dingen toe te laten, want ze zijn zo schattig klein tenslotte. Een veel gemaakte denkfout, want ze moeten absoluut normaal opgevoed worden, wil je later niet een paar hele kleine black en deckertjes over houden, wat absoluut niet nodig is, mits je maar consequent blijft.

Hangertje

2010-02-21T23:27:00.003+01:00

Afgelopen week komt er een mevrouw met een behoorlijk ziek hondje bij Nicole op het spreekuur. Het diertje is sloom, braakt, eet niet en heeft hoge koorts. Nicole heeft er geen goed gevoel over en besluit om wat uitgebreider onderzoek te doen. Ze maakt van de hond een rontgenfoto, en tot haar grote verbazing en nog veel grotere verrassing van het baasje zit er in de maagregio een metalen plaatje. Het blijkt een hangertje te zijn die mevrouw al heel erg lang kwijt is. Hoe bestaat het dat zo'n klein hondje zo'n ding opeet ? Het heeft geen smaak, slikt niet handig door en erop kauwen lijkt me ook geen pleziertje. In eerste instantie besluit mijn collega om de hond conservatief te behandelen tegen de braakklachten, aangezien we denken dat dit een losstaand probleem is en niets van doen heeft met het hangertje, die er tenslotte al bijna een jaar inzit. Dit blijkt ook te kloppen, want na een paar dagen behandelen is de hond weer vrijwel de oude en goed opgeknapt. Nu wordt er toch nog besloten om de hanger te verwijderen, om problemen in de toekomst te vermijden. Daar kom ik dan om de hoek kijken en samen met onze co-assistente maken we de buik open en zoeken het hangertje. Dat viel nog knap tegen, want het dunne plaatje metaal was ver weggezakt in de maag en lag vrijwel tegen de maagingang aan. Gelukkig was het vrij simpel er uit te krijgen en konden we door een relatief kleine opening in de maag te maken het hangertje te pakken krijgen. Het verbaasd me hierbij dan weer hogelijk dat het dier tijdens het braken dit niet heeft uitgebraakt, of dat het niet verder de darm is ingeschoten. Het zit tenslotte al bijna een jaar in de maag !!! Gelukkig is de ingreep vlot verlopen en kwam de hond snel weer bij uit de narcose. En het hangertje .... dat is weer terug bij de eigenaresse, die na enig poetswerk het nog weer prima aan een kettinkje kan hangen, het goud was amper aangetast en zag er ondanks de inwerking van het agressieve maagzuur nog prima uit.

BHV oefening

2010-02-19T00:10:00.002+01:00

Twee weken terug heeft vrijwel ons gehele team met goed gevolg de herhalingscursus BHV (bedrijfshulpverlener) gevolgd. Op de praktijk hebben we de gehele dag cursus gehad van Jos, die de fijne kneepjes heeft herhaald van het reanimeren, EHBO, een ontruimingsoefening en brandjes blussen. Ook werd de gang van de praktijk volledig onder de rook gezet, om zo reeel mogelijk te laten zien hoe weinig zicht er overblijft bij een ernstige brand. Indrukwekkend.

Ik hoop dat we de oefeningen nooit nodig zullen hebben, maar mocht er zich toch een calamiteit voordoen, dan is ons team er op voorbereid !

Blue merle, heel apart

2010-02-18T23:51:00.002+01:00

Blue merle is een kleurvariant die je in het algemeen weinig ziet. Bij enkele rassen is de kleur enig tijd populair geweest, zoals bij de Border Collie, maar bij de meeste rassen is er geen blue merle bekend of slecht in heel geringe mate. Het is ook een beetje vreemde kleurslag met een wat nare bijwerking. Van de homozygote blue merles (Jaja, nu wordt het verhaal technisch), dus de zuivere blue merles die beide genen hebben die de kleur blue merle veroorzaken, is een groot deel doof, blind of steriel. En een deel wordt al niet eens levend geboren. Dit zijn 25% van de pups uit een kruising tussen twee heterozygote hondjes (beide dus wel blue merle ouders met slechts één dragend blue-merle gen). Al deze afwijkingen zijn gekoppeld aan het homozygote aspekt. De heterozygote blue merles (dus met een overheersend dominant blue merle gen en een recessief ondergeschikt gen) daarentegen mankeren niets en hebben die mooie aparte verdunde kleur.

Enkele weken terug had ik plotseling twee blue merle chihuahua's in de spreekkamer. En die had ik nog nooit eerder gezien. Wel allerlei andere rassen (zie de teckel op de openingspagina van de website maar eens), maar dit ras nog niet eerdere. Gaaf om te zien ! Als bewijs hier de foto's :

Website bijgewerkt

2010-02-05T00:19:00.005+01:00

Na lange tijd rust op onze website is er eindelijk weer wat te beleven. De website is sinds vandaag weer bijgewerkt, de nieuwe medewerkers staan erop (dierenarts Femke en paraveterinair Anja), alle koppelingen zijn weer gemaakt en nieuwe verhalen zijn in de maak. Vol goede moed gaan we het nieuwe jaar tegemoet, nadat de website bijna 9 maanden stil heeft gelegen. Dit had diverse persoonlijke oorzaken, waarover ik hier niet ga uitweiden. Maar ondertussen kriebelt het weer om de boel te gaan bijhouden, en na heel veel verzoeken van diverse mensen heb ik de draad (of pen) weer opgepakt en is hierbij het eerste item van 2010 weer geschreven. Of ik het weer ga combineren met de verhalen van mijn andere hobby, de natuurfotografie, weet ik nog niet. Dat zal ook een beetje afhankelijk zijn van de reakties van mensen hierop en of er wel of niet verzoeken daartoe binnenkomen. Eerst maar eens de diergeneeskundige verhalen uit de praktijk erop zetten, dan zien we wel weer. De eerste foto's zijn van onze nieuwe mensen, boven Anja en onder Femke. Dat ben ik ze nadat ze al ruim een half jaar bij ons werken wel verschuldigd.

Intensive care unit

2009-05-13T00:02:00.003+02:00

Sinds twee weken zijn we in het bezit van een splinternieuwe intensive care unit voor kleine dieren. Voor kittens, puppies, cavia's, konijntjes en allerlei andere kleinere dieren. Het is een soort couveuse, waarin we de temperatuur en luchtvochtigheid kunnen regelen, en waarbij we door het aansluiten van een zuurstofconcentrator een milieu kunnen creeeren met vrijwel 100% zuurstoftoediening. Weer een hele aanwinst voor onze spoedpatienten. We maken er dan ook al enthousiast gebruik van. Helaas echter heeft het kleine puppie van 12 weken oud dat hier op de foto staat het niet gered. Het kleine hondje kreeg een ernstige darminfektie, met recidiverend suikertekorten ondanks de suikerinfusen en is tot onze grote spijt na hard vechten voor zijn leventje toch nog overleden. Ons hele team had hiervan enorm de pest in, zo hard voor gevochten en dan toch nog verloren ! Helaas laat de natuur zich niet altijd door ons even goed beinvloeden.

Ingesnoerd

2009-05-12T23:33:00.004+02:00

Het was alweer een tijdje geleden dat ik er ééntje gezien had, een ingesnoerd halsbandje. Afgelopen weekenddienst was het echter weer raak. De dierenambulance bracht een heel zielig zwartwit katje binnen. Een jonge kat die het voor elkaar had gekregen om zijn poot door het halsbandje heen te wurmen, waarna het bandje (zo eentje met een elastisch gedeelte erin en blingbling diamantjes) is gaan insnijden door de huid en spieren heen. Hierdoor is er een massieve ontsteking ontstaan, dat vervolgens weer vliegen heeft aangetrokken. En ja hoor, tientallen maden in de wond. Goor ! En de jonge kater uitermate agressief door de pijn van het bandje. Dus eerst de kat maar eens plat gespoten, dan het bandje doorgesneden en voorzichtig verwijderd. Daarna is Jolanda een tien minuten bezig geweest me alle maden te verwijderen, terwijl ik de wond geschoren, gewassen en opgefrist heb. Toen zag het er al stukken beter uit. Pijnstillers erin, antibiotica en wondzalven, en de kat kon weer wakker worden. En was gelijk een heel stuk vriendelijke, kopjes geven, en vreten als een dolle. Helaas was er geen eigenaar bekend en zat er geen chip in, zodat we niet hebben kunnen achterhalen wie de eigenaar is van deze kat. Na enkele dagen is hij naar het asiel gegaan om hier volledig te herstellen en een nieuwe baas te krijgen. Gezien zijn leuke karakter moet dat denk ik niet zo'n probleem zijn. Mocht u de kat herkennen als uw kat, neem dan even kontakt met het asiel op. Vertel ze dan wel even welk kleur het bandje had en wat voor blingbling erop zat, zodat ze zeker weten dat het uw kat is.

Gigantisch !

2009-05-10T23:04:00.004+02:00

De boerderijhond Caesar, van de stal waar Marina haar paard heeft staan, werd erg hijgerig en dik. En niet normaal vet dik, maar abnormaal dik in de buikregio. Marina besloot om er maar eens een echo aan te wagen om te kijken wat die dikte veroorzaakte. Meestal is zoiets of vrij vocht in de buik (bijvoorbeeld bij hartproblemen, leverproblemen of eiwitverlies), maar ook een gezwel kan dit veroorzaken. De echo gaf al snel aan dat er iets helemaal fout was bij Caesar, er was een of ander enorm proces zichtbaar met allemaal holtevorming erin. Zeer waarschijnlijk een enorme tumor of cyste. In overleg met de eigenaresse werd besloten om een kijkoperatie uit te voeren. En wat we toen tegenkwamen tart elke beschrijving. Zodra de buik open was kwam er een enorm gezwel in beeld. Zo groot dat de buik vanaf het borstbeen tot naast de penis geheel opengelegd moest worden, anders kon de dikte er niet door. Bij nader onderzoek bleek deze dikte uit te gaan van de milt, een afgeronde milttumor. En er waren geen uitzaaiingen te zien. Dat zag er dan ook zeer gunstig uit, mits we de tumor er in zijn geheel uit zouden kunnen krijgen. En dat is gelukt. Het bleek een 5,7 kg zware milttumor te zijn. En dat op een gewicht van 25 kg dat de hond woog, kortom 20% van zijn lichaamsgewicht werd ingenomen door het gezwel. En Caesar was er eigenlijk niet eens ziek van voor de operatie. Vandaag hebben we Caesar terug gezien op stal en even gekeken hoe het ging. Hij doet het heel erg goed, is al weer aardig vlot en bewaakt het erf al blaffend weer met verve. Niet slecht voor een ruim 12 jaar oude hond !

Pyometra

2009-04-26T23:43:00.003+02:00

Afgelopen woensdag kwam er een Golden Retriever in mijn spreekkamer met een enorm smerige achterhand. Allemaal bloederig en vies vocht, waarbij de hond al van verre te ruiken was. Dit gecombineerd met een heel erg dikke buik en de klacht veel drinken en plassen maakt al bijna de diagnose rond. Na een algeheel lichamelijk onderzoek wist ik het zeker, de hond had een gigantishce baarmoederontsteking, een zogenaamde pyometra. En daar is maar één oplossing voor, operatief zo snel mogelijk de baarmoeder verwijderd. En dat is prima gegaan bij deze Golden. De volgende dag (na een nachtje intensief infuusbeleid) was ze weer prima te pas en is terug naar huis gegaan.

Keizersnee

2009-04-26T23:37:00.002+02:00

Het mopshondje hier op de foto kreeg tijdens de bevalling problemen, de weeen zetten niet goed door en er werd geen pup geboren. Dus werd besloten tot een keizersnee. En een vlotte keizersnee werd het, zonder complicaties, en met een heel aantal prachtige puppies. Heerlijk geluid, dat gepiep en gekrijs van de pasgeboren pups als ze op zoek willen naar de bar bij moeders.

Beetje vreemd, maar wel lekker

2009-04-26T23:22:00.003+02:00

Enkele weken geleden kwam er een meneer aan de balie met een grote Berner Sennenhond, Senna genaamd. Senna was gezellig met een speeltje bezig geweest en besloot op een gegeven moment dat het ding best kon worden opgegeten. En voordat de eigenaar kon ingrijpen was het hap slik en weg. En geen klein ding ! Nee hij had een soort inktvisachtig speeltje opgegeten van wel 25 cm lengte. Je snapt werkelijk niet hoe zo'n hond het weg krijgt ! Nu moest het er echter nog weer uit. Aangezien de eigenaar het had zien gebeuren besloot Jirska om de hond te laten braken, en ver... het ding werd in zijn geheel weer uitgekotst. Probleem opgelost. Althans, het speeltje was eruit, ik denk dat Senna zich nog wel even een uurtje beroerd heeft gevoeld.

Grasaar !

2009-03-12T23:57:00.002+01:00

Het nieuwe apparaat bewees vrijwel direkt zijn funktie. Ik kreeg op het spreekuur een mevrouw met twee Cockertjes voor een enting. Zoals gebruikelijk kijken we de hond dan altijd helemaal na alvorens te vaccineren. Het dier moet tenslotte goed gezond zijn, en geregeld vinden we nog een probleem die de eigenaar tot dan nog niet eens had opgemerkt. Zo ook hier, de eigenaresse vroeg of we de oren van de hondjes ook even wilden beijken, omdat ze soms wat klapperden met de kop. Een goede gelegendheid om ons nieuwe apparaat te gebruiken, aangezien je hiermee prachtig in het gehoorkanaal kunt kijken. Zeker bij de zware hangoren van een cocker, die vaak door chronische irritatie ook nog eens vernauwd zijn. Dus de scoop aangezet en de kijker in het oor ingebracht. Prachtig beeld ! Andere oor natuurlijk ook gecontroleerd, en plotseling zien de eigenaresse en ik in de diepte van het oor een vreemde struktuur liggen. Blijkt het toch een grasaartje te zijn ! Achteraf denkt de eigenaresse al terug denkend dat deze al vanaf september aanwezig moet zijn. Ze is er toen in de dienst bij een collega mee geweest, die met een gewone othoscoop (oorkijker) toen niets kon vinden. Maar met dit apparaat waar we veel dieper en beter mee kunnen kijken was het direkt te zien. Nadat we de hond een roesje hadden gegeven konden we met een klein happertje door het werkkanaal van de scoop heen het grasaartje vrij gemakkelijk verwijderen. Een opluchting voor haar hond lijkt me ! En het apparaat had gelijk zijn nut bewezen !

Nieuwe apparatuur

2009-03-12T23:45:00.002+01:00

Opnieuw hebben we als praktijk diep in de buidel getast om onze mogelijkheden weer wat te kunnen uitbreiden. We hebben, voorlopig enkele maanden op proef, een korte endoscoop in gebruik genomen, die eventueel in de toekomst is uit te breiden tot een volledige endoscoop. En het is een prachtig apparaat, haarscherp beeld, en een zeer goed overzicht van de holtes waar je in gaat. Dus oren, neusgangen, keel, rektaal en vaginaal zijn er opeens zeer veel extra mogelijkheden. Zeker voor wat betreft onderzoek, en deels ook voor het biopteren van weefsels. De eerste voordelen hebben we er al weer van gezien, waar ik in een apart verhaaltje wat over ga schrijven. Het apparaat wordt ons hier gedemonstreerd door een dierenarts van de firma Dr. Fritz, die het apparaat op de markt brengt. En gezien het enthousiasme dat we er op dit moment voor hebben, zal het waarschijnlijk wel een blijvertje worden in de praktijk.

Nachtelijke ellende

2009-03-12T23:31:00.003+01:00

Twee weken geleden had mijn collega Nicole nachtdienst, toen er door Amber, een meisje dat bij ons ooit heeft mee gelopen, een klein hondje werd binnengebracht met een oog uit de oogkas. Dit vind ik nog steeds één van de naarste dingen om te zien, zo'n oog die voor de oogleden hangt, opgezet en rood is. Aangezien Nicole drie spoedgevallen tegelijk binnen had werd ik erbij gehaald om te assisteren bij het oogprobleem. En naar was het. De foto geeft wel aan dat het een doffe ellende is als je dit als eigenaar mee maakt. Laat staan als het hondje ook nog eens van je ouders is, die de hond nog maar net hebben en jij er op past, en dat door het spelen van de hond met je eigen hond het oog eruit is gekomen. Toevallig een hoektand die net te ver achter het oog terecht is gekomen. Dan voel je je knap lullig. In eerste instantie hebben we geprobeerd om het oog terug te plaatsen in de oogkas, door een ooghoeksnede toe te passen. Helaas zonder effekt, we kregen het oog wel terug, maar door de enorme zwelling van het oog en de weefsels achter het oog, kwam het direkt weer naar buiten. Ook het sluiten van de oogleden over de oogbol gaf helaas geen stabiele situatie, dus was er nog maar één optie, het oog moest eruit worden gehaald. Nicole was ondertussen klaar met de andere spoedjes en heeft vervolgens de operatie uitgevoerd. En dat ging keurig, zoals de foto wel aangeeft. De oogleden dekken keurig de oogkas af en het geheel geeft toch een fraai cosmetisch effekt. Natuurlijk heb je liever een hondje met twee ogen, maar gezien de omstandigheden redt het hondje zich uitstekend.

Een fret met een milttumor

2009-03-07T15:54:00.003+01:00

Begin Januari kwam er een klein fretje, genaamd Hans op het spreekuur bij Nicole met als klacht dat het diertje sloom was, veel liep te smakken en vaak borrelende geluiden in de buik had. Bij het onderzoek van Hans voelde Nicole een dikte in de buik, die bij nader onderzoek bleek uit te gaan van de milt. De vermoedelijke diagnose was een milttumor, al dan niet kwaadaardig. In goed overleg met de eigenaar werd besloten om te proberen de dikte met de milt te verwijderen. Hans werd onder narcose gebracht en op de operatietafel voorbereid. Voorzichtig werd de buik geopend en in de kop van de milt (de bovenzijde bedoel ik dus) zat inderdaad een stevige dikte, met een doorsnee van 2 cm. Een duidelijke tumorvorming. Verder konden we geen uitzaaiingen vast stellen in de buik. Dus was het de moeite waard om de milt te verwijderen. En dat ging wonderbaarlijk goed. Vrij probleemloos werd de operatie afgerond. En Hans ? Die heeft nog enkele dagen wat moeite gehad om te herstellen, maar na enkele dagen ging hij snel vooruit en doet het op dit moment voor zover wij weten heel goed. Dan is zo'n ingreep toch wel heel gaaf !

Pyometra

2009-03-07T15:38:00.003+01:00

Een pyometra is een met pus gevulde, ontstoken baarmoeder, waarbij de hoeveelheid pus in de baarmoeder soms zoveel kan zijn dat het net een zwanger dier lijkt. Zo ook bij deze 9 jaar oude Cocker Spaniel, "Poemie". Zij kwam op ons spreekuur begin februari met als klacht dat ze sloom was, veel dronk en raar loops werd. Dan weer iets minder bloeden, dan weer iets meer bloedverlies. Bij onderzoek bleek al snel dat het hierbij niet ging om bloedverlies, maar om een roodbruine, kleverige uitvloeiing uit de vagina. Die combinatie van faktoren duidt direkt op een baarmoederontsteking. Bij afvoelen van de buik bleek er een grote massa te voelen te zijn in het achterste deel van de buik, kortom we hadden te maken met een sterk vergrote baarmoeder. Dan is er maar één goed advies mogelijk, direkt opereren. Ga je wachten en de baarmoeder scheurt door de druk van het pus dan ontstaat er een heel ernstige en levensbedreigende buikvliesontsteking, die binnen enkele uren tot de dood kan lijden. Dus Poemie is de Ok in gegaan en bij het openen van de buik kwam er inderdaad een enorme baarmoeder met pus gevuld tevoorschijn. Kijk op de foto maar eens hoe enorm groot deze is Vervolgens is de baarmoeder operatief verwijderd en de buik gesloten. Normaal is daarmee binnen enkele dagen het verhaal voorbij, en geneest het verder probleemloos. Zo niet bij Poemie. Helaas bleek dat ze het hechtdraad waarmee de onderhuid en de huid gesloten werd niet te verdragen. In plaats van dat het lichaam het langzaam oplost, werd de draad bij haar door het lichaam afgestoten. Dus een openstaande wond met veel rommel in de wond. We hebben de restanten draad in twee sessies verwijderd en de wond gesloten met krammen. Gelukkig ging daarna de genezing vrij snel en een week geleden hebben we de krammen verwijderd en is Poemie weer geheel gezond door ons ontslagen !

Update legnood

2009-03-07T15:29:00.003+01:00

De landschildpad uit het vorige verhaal is eindelijk van haar eieren af. Na enkele keren Bram te hebben geinjecteerd met een weeenopwekkend middel, enkele aanpassingen in haar omgeving en veel geduld zijn alle eieren er dan eindelijk uit. Hierbij een opname van Bram.

Lange afwezigheid

2009-03-07T15:17:00.002+01:00

Eindelijk is er weer eens een teken van leven door mij vanuit dierenkliniek Twente. Veel te lang heeft het weblog stilgestaan door diverse omstandigheden. Helaas was er een heel trieste familiezaak binnen onze naaste familie die al onze tijd en aandacht opgeslokt heeft en waardoor mijn hoofd er totaal niet naar stond om de website bij te werken en nieuwe verhalen te schrijven. Dat ligt nu achter ons en ik heb eindelijk weer wat puf om eens iets nieuws te brengen.
Dus laat de verhalen maar weer komen, ik ga met terugwerkende kracht enkele verhalen toevoegen.

Groet Jan

Legnood

2009-01-14T00:01:00.003+01:00

Soms heb je van die aparte dingen die je in geen maanden ziet, en dan alsof de duvel ermee speelt binnen één week maar liefst twee keer. Zo ook afgelopen week. Vorige week kwam er een klant met een moerasschildpad op het spreekuur met dystocia (=legnood). Er zat een duidelijk zichtbaar ei klem in de cloaca opening, die niet verder meer naar buiten kwam. Heel voorzichtig hebben we dit ei omspoten met glijmiddel en vervolgens naar buiten gemasseerd. Helaas knapte het op het laatste moment nog open en hadden we een grote smurrie op tafel liggen, maar het ei was er wel in zijn geheel uit. Bij een controle foto bleken er vervolgens nog een vijftal eieren aanwezig te zijn. De schildpad is vervolgens gespoten met een soort weeenopwekkend middel om zo ook de leg van de andere eieren te bevorderen.

En laat er nu vanavond op het spreekuur een machtig mooie landschildpad komen, waarbij de eigenaresse haar verdacht van een obstipatie, aangezien ze haar al enkele dagen niet meer had zien poepen. Nou, dat deed ze al rap bij ons op de tafel. Meerdere grote hopen kwamen eruit, dus een obstipatie was minder waarschijnlijk. Voor de zekerheid toch maar even een rontgenfoto gemaakt, je kunt een schildpad nu eenmaal moeilijk de gehele buik doorvoelen ! En ja hoor, ook deze schildpad zat vol met eieren, zes stuks maar liefst. Zelfde therapie, aangezien bij doorvragen bleek dat het dier de afgelopen twee maanden ook al drie eieren had gelegd. En dat is wel een erg lange tussentijd daarvoor !

Hierbij de beide rontgenfoto's van de schildpadden, met hierin de ovale eieren.

Gelukkig nieuwjaar

2009-01-13T23:54:00.003+01:00

Beste mensen, namens alle medewerkers van onze praktijk wens ik u allen een voorspoedig, maar vooral gezond 2009 toe. We gaan ons best doen om u ook weer komend jaar zo goed mogelijk te ondersteunen en te helpen bij problemen met uw dierenvrienden. Ook ga ik proberen om het weblog weer wat vaker bij te houden, maar zoals elk jaar zal dit wel een hopeloze wens blijven. Er zijn periodes in het jaar dat het simpelweg te druk is, of dat ik 's avonds gewoon de puf niet meer heb om nog een uitgebreid stuk op de weblog te zetten. Maar ik ga zeker mijn best doen. Ook dit jaar ga ik dat doen met een combinatie van verhalen, zowel uit de praktijk als vanuit mijn andere hobby, de natuurfotografie, waarbij de praktijkverhalen uiteraard zullen overheersen. Wilt u meer verhalen lezen over de natuurfotografie bezoek dan mijn weblog www.hollandphotography.eu/blog

nogmaals voor u allen een heel goed 2009,

Jan

Egels in de opvang

2008-11-10T14:44:00.002+01:00

Door ons werk komen we geregeld in aanraking met aangereden of anderszins verwond “wildlife”. Zo zitten er vrijwel het hele jaar door egeltjes bij ons in de opvang, die dan door Marina (die erg veel van egels afweet ondertussen) worden verzorgd, tot ze voldoende genezen en voldoende op gewicht zijn om weer te worden losgelaten in de vrije natuur. Zo ook dit egeltje, die ondertussen enkele weken in de opvang zit bij ons. Zij is ondertussen bijna op het goede gewicht om haar weer los te laten, hopelijk lukt dat nog voor het echt slecht weer wordt, zodat ze nog een plek kan gaan zoeken voor haar winterrust. Duurt het te lang, dan zal ze bij ons in de opvang overwinteren en volgend voorjaar het vrije leven weer tegemoet gaan. Voordeel voor mij is dat ik deze fotomodelletjes vijwel altijd bij de hand heb (mits niet te ziek natuurlijk) om me fotografisch op uit te leven. Bijgaande foto’s zijn gemaakt tijdens het luchten van de egel bij ons in de tuin. Mooi herfstsfeertje van deze egel. Beide egels (ook het grasmaaier slachtoffer van enkele maanden terug) doen het trouwens erg goed.

Nieuwste bloedanalyse apparatuur in Nederland staat bij ons !

2008-11-10T14:35:00.004+01:00

Het is zover, we hebben de allernieuwste apparatuur op het gebied van bloedanalyse binnen gekregen. Zowel de Snapshot als de Catalyst zijn door de firma IDEXX bij ons geinstalleerd, als eerste praktijk in Nederland. Het zijn de opvolgers van apparatuur wat we al gebruikten, maar deze zijn weer moderner en uitgebreider. Zo kunnen we nu 4 volledige bloedtesten tegelijkertijd draaien laten, zodat de wachttijd op uitslagen korter wordt, en zijn er weer meer testen mogelijk. Ook praktisch zijn ze stukken verbeterd, we hoeven veel minder handelingen te verrichten om hetzelfde resultaat te krijgen. De apparaten zijn bijna "fool-proof". Je zet hem aan, doet het afgenomen bloed in een kuipje die je in het apparaat plaatst, zet de benodigde teststrips er in een keer in en drukt op start. Klaar is Jan ! Het scheelt ons zeker 4 minuten voorbereidingstijd per test. Tijd die we goed kunnen gebruiken voor allerlei andere zaken, op een dag is dit toch gauw een half uur tijdwinst. Wel weer een forse investering, maar we zijn er ook heel erg blij mee !

BHV

2008-11-10T14:22:00.003+01:00

Afgelopen maand heeft vrijwel ons hele team deelgenomen aan een zogenaamde BHV cursus (= bedrijfshulpverleners) op de praktijk. Het is wettelijk verplicht om ten alle tijden tenminste een BHV-er op de praktijk te hebben, maar wij waren van mening dat als het dan toch verplicht was, we net zo goed ervoor konden zorgen dat iedereen hiertoe is opgeleid. Een BHV cursus bestaat uit twee volle dagen, waarbij een dag bestaat uit brandpreventie, brandblussen en ontruimingsoefeningen, en de tweede dag bestaat uit basis EHBO, reanimatie en in ons geval ook het leren werken met de AED (automatische externe defibrillator).
En ik moet zeggen, we hebben eigenlijk allemaal wel dingen opgestoken die ons zowel prive als op het werk goed te pas kunnen komen. Alle teamleden kunnen nu reanimeren en iedereen weet hoe de AED gebruikt moet worden. Die AED is ook door onze praktijk aangeschaft. Het is een apparaat dat tijdens een hartstilstand een schok kan geven om het hart weer op gang te brengen. Hierdoor is het overlevingspercentage van een hartstilstand weer hoger dan zonder een AED, terwijl je moet wachten op de ambulance. We hopen het ding nooit nodig te hebben, iets wat ik niet van veel dure apparaten zeg die we aanschaffen, maar in dit geval geldt absoluut : Je kunt er beter mee verlegen zitten dan om verlegen.

Somber Witteveen

2008-10-31T00:09:00.003+01:00

Donderdag is normaal gesproken mijn vrije dag en maak ik nogal eens wat tijd vrij voor een ochtendje natuurfotografie. Het is dan heerlijk rustig in de natuurgebieden, en ik kan lekker mijn eigen gang gaan. Zo ook vanochtend. Samen met een maat van de natuurfotoclub ben ik naar het Witteveen geweest. In de hoop dat het net zo'n mooie ochtend zou zijn als gisteren, een mooi zacht zonnetje met lichte grondmist en strijklicht. Helaas ... dichte mist, geen zon, geen licht en waterkoud. Maar we waren er nou eenmaal toch, dus doorzetten maar. En warempel, ik ben nog met wat redelijke platen thuis gekomen ook. Het geeft wel een mooi overzicht van de herfst, paddestoelen, kleuren en natuurlijk de grote Highlanders. Die blijven bij mij toch wel heel erg favoriet als ik naar het Witteveen ga. Conclusie van vandaag is dat het ook leuk fotograferen is bij toch iets minder mooi licht. Geen echte topfoto's, maar het geeft me toch wel een zekere voldoening. Morgen weer lekker werken.

Update patienten

2008-10-26T21:17:00.002+01:00

Zoals beloofd even een kleine update van de patienten van de laatste tijd. De aangeschoten kat Spin gaat erg goed, hij is vlot en goed te pas. De bottenhond Koos is lekker thuis en doet het naar omstandigheden ook goed. Hij zou echter nog wel wat vlotter kunnen zijn, maar gezien zijn geschiedenis zou dit nog wel wat langer kunnen duren. De gebeten pup Boby is weer naar huis. We hebben de vastgezette kaak weer losgemaakt en het puppie kan weer zelfstandig eten en drinken. Hij is lekker ondeugend en erg druk. Dan de gestripte cavalier. Ook deze gaat langzaam vooruit, de plekken zijn bijna de helft kleiner, en er zit een vrij snelle progressie in op dit moment, maar we zijn hier nog steeds elke week 1 of 2x druk mee om het verband te wisselen, de wonden te verzorgen en te verschonen. Maar het ziet er naar uit dat op niet al te lange termijn ook dit probleem weer gelost is. Kortom, het gaat niet slecht met de patienten van de afgelopen maand. Ik ben in ieder geval een tevreden dierenarts op dit moment.

Paddestoelen

2008-10-26T21:09:00.001+01:00

Afgelopen week was prachtig in het bos ! Samen met het gezin zijn we naar de Lochemse Berg en de Witte Wieven Koele geweest, een mooi heuvelachtig deel van de achterhoek met prachtige beukenbossen. En omdat de vorst nog niet heeft toegeslagen stikt het er op dit moment van de paddestoelen. In alle soorten, kleuren en maten. Dus meer dan de helft van de wandeling plat op de grond gelegen, want de mooiste opnames krijg je naar mijn idee nog steeds door op ooghoogte te fotograferen. De paddestoelen komen dan mooi los van de achtergrond. Ik heb hierbij twee technieken toegepast. De eerste met een groothoeklens (10-22 mm canon), al dan niet aangevuld met een invulflits door mijn externe flitser (canon speedlite 430 EX). Deze flitser kan ik dan door mijn toestel qua hoeveelheid licht corrigeren (flitsbelichtingscorrectie), die ik op -2 zet. Anders overheerst de voorgrond te veel. De belichting van de camera meet ik op de achtergrond. ALs je dit netjes doet dan valt het amper op dat je hebt ingeflitst. De tweede methode is directer. De macrolens gaat erop (100mm macro van canon) en de belichting wordt op het lichtste deel van de paddestoel gemeten en ingesteld. Een mooie rustige en qua kleur bijpassende achtergrond zoeken door de zoeker en het plaatje staat erop. Ook de hele kleine paddo's van amper 1 cm hoog komen zo mooi tot hun recht. Onderstaande foto's zijn een kleine sfeerimpressie van afgelopen week donderdag. Jongens wat was het mooi in het bos. Echt genieten van een heerlijke nazomer/herfst.

Mysterieus mooi

2008-10-09T13:25:00.001+02:00

Vanochtend was een prachtig begin van de dag. Mijn vrije dag, dus tijd voor de hobby. Heel mooi licht, grondmist en een heldere hemel erboven. Perfekte condities voor landschapsopnames. Je krijgt dan van dat mooie strijklicht tussen de bomen door. Vlak bij huis zijn dan al hele mooie platen te maken. Het paard bijvoorbeeld staat nog geen 50 meter van ons huis af in de wei. Normaal loop je er tien keer per dag voorbij zonder nog eens te kijken, maar vanochtend stond hij schitterend in het tegenlicht. De opname iets overbelichten (1/3 stap) tijdens het maken geeft de lichtstralen in de achtergrond net iets duidelijker weer. De bomen zijn in een bos ook vlak bij huis. Allemaal gemaakt met de telelens. Ook hier iets aangepaste belichting om de stralen mooi weer te geven. En het zijn fraaie platen geworden vind ik.

Vreselijk : nog een bijtincident

2008-10-05T22:01:00.003+02:00

Afgelopen week hadden we nog een zeer ernstig bijtincident. Een grote Herder had DJ (zo heet het hondje) volledig losgetrokken. Hij had zijn hoektanden in de rughuid geslagen van DJ en deze vervolgens naar voren toe los getrokken. Alsof hij een konijn vilde. De huid was volledig losgescheurd vanaf de heupen tot achter de schouders, voor driekwart rond het lichaam. Ik heb dit nog nooit zo erg gezien. De foto's spreken boekdelen denk ik !! Ondanks deze toch wel heel pijnlijke verwonding bleef DJ de vriendelijkheid zelve ! Ongekend. Ook DJ verdween met spoed de OK in om te worden gehecht. Meer dan honderd hechtingen hebben we nodig gehad om alles terug op zijn plaats te zetten. Daarnaast zijn er enkele drains geplaatst om het vocht te kunnen afvoeren. De prognose voor dit soort verwondingen is heel erg gereserveerd, omdat vaak een groot deel van de huid alsnog afsterft doordat door het trauma de doorbloeding kapot is. Bij DJ waren we ook bang dat misschien wel de volledige rughuid zou afsterven. Nu een kleine 2 week later blijkt dat er op de achterhand twee grote stukken huid dood zijn en eraf zijn gegaan. De rest is gelukkig goed gebleven. Maar ook deze twee wonden zijn nog ernstig genoeg. Het zal vrij lang duren voor we dit weer dicht hebben. Dit moet allemaal onder verband genezen, en we zullen de komende weken (en misschien wel maanden) dan ook geregeld het verband moeten wisselen. Toch denk ik dat het uiteindelijk goed zal aflopen. We zullen het wel zien.

Aangeschoten Spin

2008-10-05T21:45:00.003+02:00

Spin is een zwartwitte Europese Korthaar, die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats liep. Er is namelijk door een of andere hufter op hem geschoten met een buks. Ik heb hier in een eerder blogje al vaker op lopen tieren, maar schijnbaar zit de werel vol met dit soort hufters en leren ze er niets van. Ook hier weer. De bukskogel is door de buikwand heen in Spin verdwenen, die vervolgens een dag later flink ziek werd. Bij onderzoek door Nicole kwam naar voren dat de buik erg gevoelig was en op een door haar gemaakte digitale rontgenfoto is zeer duidelijk te zien dat er een bukskogel in de buik aanwezig is. De klachten wezen verder op een peritonitis (buikvliesontsteking) en dat is een indicatie voor een spoedoperatie. Dus diverse mensen van het spreekuur afgebeld en vlot met Spin de OK in. En daar bleek het binnenin een aardige puinhoop te zijn. De kogel had een grote pluk haar mee naar binnen getrokken, had vervolgens een darm geperforeerd en was in een tweede darmlis blijven steken. Vervolgens was het kogeltje al met de ontlasting mee in de dikke darm beland. Was de eigenaar een dag later geweest dan had Spin het kogeltje waarschijnlijk al uitgepoept en hadden we ons staan afvragen hoe dit heeft kunnen gebeuren en hij zo ziek kon worden. Nu konden we het echter goed verklaren en er ook wat aan doen. De darmen zijn opgefrist, de darm is weer aan elkaar gehecht, de buik is uitgebreid gespoeld om alle pus en andere troep eruit te krijgen en vervolgens is de buikwond gesloten. Al met al zijn we bijna anderhalf uur aan het opereren geweest om Spin te redden. Maar gelukkig lijkt alles goed te komen. Bij de controles vandaag is hij lekker vlot, geeft kopjes en eet en drinkt al goed. Het wachten is nog even op de eerste ontlasting, waarna hij weer lekker naar huis kan. En nu maar hopen dat de schutter ondertussen ook een ongeluk heeft gehad en in het ziekenhuis ligt, maar dat is misschien geen aardige gedachte van me ....

Boby

2008-10-05T21:34:00.002+02:00

Afgelopen week stond bol van de bijtincidenten. Zo ook bij Boby, een klein Malthezer puppie die gebeten werd op zijn kop. In shock en enorm pijnlijk kwam hij als spoedgeval binnen en werd door Jirska opgevangen. Naar een vlot infuus en een eerste onderzoek bleek al gauw dat de onderkaak er vreemd bijhing. En als je aan de linkerzijde van de kaak kwam gilde Boby het uit, zo pijnlijk was hij daar. Na de stabilisatie is hij onder narcose gebracht zodat we wat nader onderzoek konden doen, en het bleek inderdaad dat de kaak gebroken was. Maar op een ontzettend beroerd punt, precies in de omslaghoek van de linker onderkaak, vlak bij het gewricht. Dit is een heel beroerde plek om een bot met een plaatje aan elkaar zetten en in overleg met de eigenaar is dan ook besloten om te proberen of het door rust weer aan elkaar wil groeien. Dit kun je bereiken door de boven en onderkaak tijdelijk aan elkaar vast te zetten met composiet (tandartsvulling). Dan moet er echter wel een voedingssonde in, want zo'n jong dier heeft enorm veel nodig om te groeien. Beide hebben we gedaan en tot dusverre met succes. Boby is weer een stuk vrolijker, groeit door het dwangvoeren goed door en de kaak is al een stuk minder pijnlijk. Normaal gesproken moet bij zo'n jong dier binnen enkele weken de fraktuur al weer aan elkaar vast zitten. Eind komende week gaan we dit dan ook controleren en indien mogelijk de kaken weer van elkaar los maken. Tot die tijd heeft hij zeer intensieve zorg nodig. Hij zit dan ook nog steeds bij ons in de opname.

Ik laat u weten hoe het afloopt.

Prachtochtend

2008-09-29T00:16:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag heb ik een workshop gevolgd bij Bas Meelker in het Lauwersmeer. Heel vroeg opgestaan (tegen 5 uur al) om een uur voor zonsopgang al ter plaatse te kunnen zijn. Na een korte kennismaking het veld in, met een schitterende zonsopgang als opening van de dag. Een beetje grondmist, prachtige kleuren en een windstil wateroppervlak met prachtige spiegeling toverde fantastische beelden op mijn scherm. Door de mist is de horizon niet zichtbaar en gaat de zee naadloos over in de lucht, wat een bijna surrealistisch beeld oplevert. Fantastisch mooi vind ik. Dan naar diverse plekken geweest waar we allerlei vogels hebben gespot, met prachtige series opnames van zwanen, reigers en ganzen. Vooral de zwanen in heel zacht (mistig) licht vind ik erg geslaagd. De opnames zijn fors overbelicht, om de wat mystieke sfeer te creeeren. Na de lunch zijn we Schotse Hooglanders en Konikpaarden gaan zoeken. En dat lukte, ook weer met een hele serie mooie opnames tot gevolg. Op een gegeven moment komen de Konikpaarden met zijn vijftigen in volle galop op de drinkplas af, waar wij stonden opgesteld. Geweldig ! De roffelende hoeven, de kreten van de paarden, het flitsende voorbijgaan, heerlijk ! Maar oh wat moeilijk om hier opnames van te maken. Het gaat allemaal supersnel en er gebeurd ongelooflijk veel tegelijk. Om dan je compositie, belichting en sluitertijd goed onder controle te hebben valt helemaal niet mee ! Maar ook deze platen zijn toch zeer geslaagd. Ik plaats er hier een viertal als overzicht van de dag, de rest van de opnames moet u in de rubriek nieuwe foto's of in een later stadium in de rubriek Lauwersmeer en Paarden maar eens rustig bekijken. De cursus van Bas is een enorme aanrader, hij legt veel dingen uit, en verteld op een open manier hoe hij zijn opnames maakt. Leerzaam en ik ben weer veel opgestoken. Ga ook zeker nog een keer terug !

Bronst op de veluwe

2008-09-26T01:19:00.004+02:00

Vorig weekend zijn we met natuurfocus (mijn natuurfotoclub) naar de Hoge Veluwe geweest, alwaar de bronst op zijn hoogtepunt was. Een geweldig spektakel, waarbij het plaatshert druk bezig is om zijn verzamelde clubje hindes bij elkaar te houden. Hierbij rent hij van hort naar her, drijft de hindes terug naar waar hij ze hebben wil, staat dan geregeld even stil om eens flink te burlen,waarna het schouwspel weer van voren af aan begint. Een prachtig iets om bij aanwezig te zijn ! Fotografisch gezien erg moeilijk om wat originele platen te maken, aangezien er tientallen fotografen aanwezig zijn om het schouwspel vast te leggen. Maar ik heb erg mijn best gedaan met, ik mag wel zeggen, een heel fraai resultaat. Twee hindes gingen enthousiast met elkaar aan het boksen, wat enkele fraaie platen opleverde, ik heb gepoogd om de camere mat een lange sluitertijd mee te trekken met het plaatshert, wat lekker veel beweging en dynamiek in het beeld geeft, en ik heb gewoon wat lekkere platen gemaakt van de hindes en de grote geweidragers in het landschap. Hier staan enkele van deze platen, voor de rest (die zeker zo mooi zijn) moet u maar even op de website kijken. Het is een aanrader om dit spektakel zelf eens te gaan bekijken. De bronst loopt echter op zijn eind, dus waarschijnlijk heeft u hier pas volgend jaar de kans weer op !

Wauw !

2008-09-26T01:12:00.003+02:00

Zit ik net achter mijn bureau te werken, zie ik opeens door de gordijnen heen het buitenlicht aangaan. Op zich niets vreemds, maar dit licht hangt boven mijn voliere, en het aanspringen van de lamp duidt vaak op een kat die het op de vogels voorzien heeft. Meestal zijn het onze eigen katten (Dikkie Dik of Wisp) en onze vogels zijn hier volledig aan gewend en reageren er amper meer op. Maar ze gingen nu zo te keer dat ik toch even door de gordijnen moest kijken. En wat schertst mijn grote verbazing : boven op de voliere zit een bosuil enthousiast naar mijn vogels te kijken (en wat minder enthousiast naar mij). Wat een geweldig gezicht, op nog geen meter afstand. Helemaal te gek ! Zoals u misschien al eerder gelezen heb ben ik helemaal verslaafd van de roofvogels, ik vind het geweldige vogels. De foto's bij dit verhaal heb ik deze zomer in Zeeland gemaakt tijdens een roofvogel fotoworkshop. Supertoffe dag, met geweldige opnames. Kijk ook maar eens op mijn fotowebsite http://www.hollandphotography.eu/ , hier staan nog veel meer platen van deze dag. Maar deze wilde uil-ervaring was toch wel helemaal geweldig.

Jane

2008-09-26T00:58:00.002+02:00

Nog een groot probleem was Jane, een 11 jaar oude Dwergschnauzer. Ze had een grote kwaadaardige tumor bij haar oog, en het was absoluut noodzakelijk om deze te verwijderen. Echter Jane heeft een dijk van een hartprobleem en was een risico patient eerste klas. Na zorgvuldig overleg met de eigenaar en het afwegen van de risico's van de operatie tegen het risico van de tumor is toch besloten tot opereren. En alles ging prima, Jane doorstond de OK prima, en kon bijkomen in haar hokje. Tot grote schrik van Jolanda, die in de opname aan het werk was, zuchte Jane (die alweer wakker was) een keer diep en viel om. Dood ! Geen ademhaling meer, geen hartslag meer. En maar een optie over, reanimeren. Zo gezegd, zo gedaan, hartmassage, tube er weer in zodat we konden beademen, en adrenaline rechtsstreeks in het hart om te proberen de hartslag weer op gang te krijgen. De eerste injectie deed ze helemaal niets op. Kort daarna nog een volle ampul adrenaline gegeven, onder het motto god zegene de greep. En verd.... , het hart begon weer te slaan, nadat het toch zeker al twee minuten uitsluitend door hartmassage had geklopt. Helaas waren de complicaties nog lang niet achter de rug. We hebben het volgende half uur nog twee maal moeten reanimeren, maar ook hier kwam ze wonderbaarlijk genoeg goed doorheen. En nogmaals drie uur later begon ze weer bij te komen. Ik hab haar vervolgens 's avonds mee naar huis genomen zodat ik haar strak in de gaten kon houden. Maar alles ging goed, ze sliep heel veel en diep, maar haar hartslag bleef regelmatig en krachtig. Echter toen ze een keer goed wakker was bleek haar karakter volkomen veranderd, ze was super agressief ! Ook tegen haar bazinnetje, wat uiteraard vreselijk om te zien is. Leeft je hondje, kun je er niet eens mee knuffelen ! Maar door een goed liefdevolle verzorging en doorzetten van de baas knapte ook dit gedrag weer op en enkele dagen later was Jane weer helemaal de oude. Het gekke was zelfs dat ze volgens haar bazen vlotter en beter te pas was dan voor de hele toestand. Hoe wonderbaarlijk kan het leven toch verlopen ! Zo ben je dood, en zo ben je als herboren. Machtig mooi !! Maar wel enorm veel mazzel ! En ik moet eerlijk zeggen dat ik er wel een paar maanden ouder van ben geworden. Voor een dierenarts is er niets zo stressvol als een dier dat bij jou op tafel er plotseling mee ophoudt ! Ook al kun je er niets aan doen, dit is wel zo ontzettend rot. Des te blijer ben ik dan ook als zo'n hondje als Jane toch nog weer helemaal goed komt. Oh ja, de tumor bij het oog is ook volledig weg, je zou bijna vergeten dat hier toch alles om ging !

Koos

2008-09-26T00:27:00.005+02:00

Koos heeft ons de afgelopen weken enorm veel kopzorgen bezorgd. En zijn baasjes heeft hij nog veel meer zorgen gegeven. Enkele weken geleden kwam Koos, een Golden Retriever met zijn baas binnen met het verhaal dat hij de vuilnisbak had geplunderd en ruim een kilo ribbetjes had opgegeten. Hij had er al wel iets van uitgebraakt, maar nog lang niet alles. Op een rontgenfoto bleek dan ook de gehele maag vol te zitten met allemaal botstukken. Waaronder heel veel superscherpe puntige delen, die bij heftig braken het risico geven dat ze dwars door de maagwand of de slokdarm heen konden gaan prikken. Er was helaas maar een oplossing mogelijk, operatief al deze scherpe delen uit de maag te halen. De hond werd dus geopereerd en al direkt na enkele dagen begon de ellende. Er bleek lekkage vanuit de maag plaats te vinden of te hebben gehad, waardoor er een enorme peritonitis (buikvliesontsteking) was ontstaan, met zelfs een soort fistelkanaal vanaf de maag naar de geopereerde buikwand toe. En dit bleef uiteraard maar lekken. En Koos maar vrolijk zijn. Niets heftig ziek, wat kleine zeurderige klachten ; een iets wisselende temperatuur, iets slomer dan normaal, wat slechter eten en drinken. Braken deed hij totaal niet (alleen de eerste dag gedaan), maar wel was hij wat misselijk. Echter bij sonderen van de buikwand kwam ik in de buikholte terecht, een reden om direkt opnieuw te opereren. Alle verklevingen, stolsels en fibrineklonten zijn verwijderd, de buik is gespoeld en gereinigd, het gat in de maag is opnieuw gehecht en de buikspier is opnieuw gesloten. En weer was Koos redelijk te pas de eerste paar dagen. Dus ik dacht, we hebben het gered. Maar nee hoor. Het Koosje besloot na enkele dagen weer slomer te worden, en bij zorgvuldige palpatie van de buikwand bleek de buikspier opengeknapt te zijn. Opnieuw de OK in dus. Sh..... !!! Bij inspektie van de buikspier bleek de draad uitgescheurd te zijn uit de hele slechte buikspier. Deze was door de buikvliesontsteking zo ontzettend gaar, dat de hechting bijna niet bleef zitten. Met heel veel moeite en in meerdere lagen is de buikspier nogmaals gesloten en halleluja, nu bleef de situatie wel stabiel, en Koos knapte zienderogen op. Na 14 dagen waren we er eigenlijk vrij zeker van dat de complicaties achter de rug waren en is Koos ontslagen. Tot grote opluchting van hemzelf, zijn baasjes en last but not least, ikzelf. Was de buikspier nogmaals opengegaan, dan had ik er een hard hoofd in gehad dat het nog goed zou komen. En dat voor zo'n leuke hond en zo'n stom oorspronkelijk probleem. Moraal van dit verhaal : vegetarisch eten is nog niet zo gek ! (maar lang niet zo lekker, .... he Koos ?)

Hoge Veluwe

2008-08-31T22:23:00.002+02:00

Vorig weekend was voor mij een vrij weekend. En eentje waar ik enorm naar uitkeek ! Waarom ? Omdat ik een fotowedstrijd gewonnen heb, met als prijs een dagje fotoworkshop in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. En het was geweldig ! 's Morgens vroeg direkt bij opening van het park naar binnen en vrijwel direkt kwamen we een stel reeen tegen, met hele mooie licht omstandigheden. En dus ook mooie foto's. Dan vogels fotograferen, onvoorstelbaar dichtbij door een heel speciale techniek van lokken van de vogels. Super gewoon ! 's Middags naar het zanderige gedeelte van de Veluwe, waar restanten boomstronk staan, dat net een soort aliens zijn doordat alleen de wortels nog in de grond zitten. En als toetje, de hertenbronst. We hebben er meer dan 50 hindes gezien, en enkele gigantische geweidragers die helemaal in het begin van de bronst zitten. Het zogenaamde burlen (roepen) is heel indrukwekkend. En dat allemaal op 50 tot 80 meter afstand. Magnifieke ervaring !

Grasmaaier slachtoffer

2008-08-17T10:30:00.002+02:00

Twee in een week tijd ! Allebei geraakt door een grasmaaier, allebei met vreselijke wonden. Waarover ik het heb ? Over twee egels. Beide dieren waren helaas op het verkeerde moment op de verkeerde plaats en kwamen terecht in de messen van een grasmaaimachine. Helaas is de eeste vrij snel aan zijn verwondingen overleden nadat hij bij ons binnenkwam, maar de tweede gaat op dit moment vrij goed. Maar Marina is er dan ook al weken heel erg druk mee. Intensieve wondverzorging, voorkomen dat er maden in de wond komen, antibiotica tegen infektie, goede variabele voeding, en proberen dat het dier niet al te tam wordt, het is en blijft tenslotte een wild dier dat weer terug moet in de natuur. Door de grasmaaier had dit egeltje een enorme wond in zijn rug, zo groot dat het niet eens meer dicht te hechten was. Het moet dus secundair genezen, oftewel langzaam dicht groeien vanaf de wondranden. En gelukkig gaat dit goed. Als het zo door gaat kan het diertje met enkele weken weer naar buiten. Net voor de herfst, zodat hij een goed overwinteringsplaatsje kan zoeken. Hij is door de goede voeding er in ieder geval vet genoeg voor. Ik laat het u weten als Marina hem vrij laat. En mocht u gaan gras maaien, kijk dan even goed of in het lange gras of onder een hoopje bladeren geen egels verstopt liggen ! Het voorkomt een hoop ellende voor deze prachtige diertjes.

Veel ? ..... Heel veel !

2008-08-17T10:13:00.004+02:00

Afgelopen week kreeg ik een hondje op het spreekuur met plasproblemen. Iedere keer weer kleine beetjes plassen en zo nu en dan ook wat urineverlies. Een urine onderzoek enige tijd geleden had een blaasontsteking aan het licht gebracht, maar de behandeling had maar kort geholpen. En nu waren de klachten alweer terug. Dat is nou typisch zo'n patient dat je het gevoel hebt dat er meer aan de hand is. Dus in overleg met de eigenaren maar besloten om een rontgenfoto van de blaas te maken, en indien dit niets zou opleveren een echo te doen. Maar de foto was duidelijk genoeg .... de hond zat helemaal vol met blaasstenen. En niet weinig, nee echt gigantisch veel. Het verbaast me nog steeds hogelijk dat zo'n dier hier niet meer klachten van heeft of aangeeft. De enigste therapie was hier operatief verwijderen van de blaasstenen, wat we dus ook gedaan hebben. En er is een pot vol stenen uitgekomen. Op de foto kun je mooi zien hoeveel het er wel zijn ! Varierend van 1 mm doorsnee tot de grootste van bijna 3 cm doorsnee. En het hondje ? Die deed het vrij snel na de operatie al weer goed. Nu nog even afwachten of de klachten de komende dagen definitief zijn verdwenen.

Digitaal !

2008-07-03T00:06:00.006+02:00

Eindelijk, na drie dagen van hard ploeteren door de monteur van idexx en vandaag nog door de installateur van de firma HES is het zover : Dierenkliniek Twente is digitaal ! Dat betekent dat we nu het nieuwste op het gebied van rontgenologie in huis hebben, een supersnelle digitale vlakke plaat technologie. We maken de opname met een splinternieuwe rontgenmachine van de firma HES uit Kampen op een Idexx vlakke plaat, die vervolgens in circa 10 seconden tijd wordt omgezet in een digitaal beeld op een groot LCD zwart/wit computerscherm. Hierop kunnen we de beelden vervolgens bekijken, vergroten, contrasten bijwerken, en de helderheid aanpassen. Vervolgens kun je de foto per mail versturen, of op een CD rom wegschrijven, waardoor we de klant heel makkelijk de gemaakte foto's mee naar huis kunnen geven als ze dit leuk vinden.

Maar het allerbelangrijkste is dat de diagnostische mogelijkheden weer een stuk beter zijn geworden. En daar gaat het tenslotte allemaal om !

Ook de airconditioning in het pand zijn ze mee bezig geweest vandaag, de Technische Handelsonderneming Enschede heeft vandaag de eerste plafondunit geplaatst en aanstaande vrijdag volgt de tweede. U kunt dan in een heerlijk gekoelde wachtruimte op uw beurt wachten, en ook voor de huisdieren (die soms bijna oververhit raken door de opwinding) is dit een veel plezieriger situatie. En zeker op dagen als vandaag, waarop de autothermometer op een gegeven moment maar liefst 37 graden aangaf is dit geen overbodige luxe !

Morgen moet ik nog 1 dag werken, en dan heb ik drie weken vakantie. Heerlijk, even er tussenuit zonder alle drukte en stress van de laatste drie weken. En tegelijk jammer, zoveel nieuwe speeltjes en ik ben er niet ! Maar goed, die staan er over drie weken ook nog wel, waarna ik er tenslotte nog jaren van kan genieten en uw huisdieren ermee ten dienst kan zijn.

Goede vakantie allemaal, Jan

Puppies en veulens

2008-06-30T00:23:00.004+02:00

Marieke heeft bij haar hondje twee schattig kleine puppies. Ze zijn nu vijf en een halve week oud en ze had gevraagd of ik er enkele foto's van wilde maken. Nou, dat wil ik wel. Leuk werk hoor, dat kleine spul dat dartelt alle kanten op, de wereld is tenslotte een groot feest op die leeftijd ! De fotoshoot vond plaats in de pluktuin, die bij ons in de buurt ligt. Hier is een mooie omgeving voor wat kleurrijke foto's van de border terrier puppies, en ze vonden het geweldig. Net als wij allemaal overigens. Het goed en mooi fotograferen van puppies valt nog niet mee, beweeglijk als ze zijn. Heb je ze net mooi in beeld, springen ze weer opzij of ze lopen weer achter een plant langs. Kortom, veel opnames maken, dan lukt er tenminste nog wel wat. Hier dan enkele van de foto's van haar pups.

En terwijl we bezig waren kwam een vriendin van Marina eraan met de vraag of ik ook wat opnames van haar pasgeboren veulen maken kon. Dus ook nog even de wei in en hier wat plaatjes gemaakt. Ook daarvan hier een voorbeeld. Mooi he, al dat jonge spul !

Stuitergekte ?

2008-06-28T00:32:00.003+02:00

Ik loop de afgelopen dagen helemaal stuiterend van de opwinding door de praktijk. Wat is het geval ? We krijgen enkele zeer spannende innovaties op de praktijk. We hebben een kompleet laboratorium gekocht van Idexx, met werkelijk alles erop en eraan. Allerlei apparaten voor biochemische bloedtesten (lever,nier, alvleesklier, schildklier), celdifferentiaties (ontstekingsbeeld, bloedarmoede), stollingsfaktoren, bloedgasbepaling, electrolyten bepaling en een urine analyse apparaat. Helemaal te gek dus, we gaan weer een sprong vooruit en voor zover ik weet zijn we op dit moment de enigste praktijk in het Oosten van Nederland die zo'n uitgebreid lab in huis hebben. Grote voordeel hiervan is natuurlijk de snelheid. In plaats van een dag voor we de uitslag hebben, duurt het nog maar 15 tot 20 minuten, alvorens we een vrij kompleet beeld van uw huisdier hebben en dus ook heel gericht kunnen gaan behandelen. Helemaal super dus ! Vandaar mijn stuitergedrag ! Dit is waar ik van hou, super diagnostiek, nog betere mogelijkheden om de dieren te helpen, nog meer kunnen om het puzzeltje (want dat is elke zieke patient tenslotte, een grote puzzel van wat hij nou mankeert) op te lossen. Ig ga genieten de komende tijd ! En alsof dat nog niet genoeg is komt er komende week nog een kompleet nieuw systeem, en wel een volledig digitaal rontgen apparaat. Ook deze geeft een veel betere kwaliteit rontgenfoto's, die ook nog eens in en uit te zoomen zijn en door nabewerkingen op de computer veel meer detaillering te zien geven. Ik stuiter dus nog wel even door ! Maar hierover komende week meer. En oh ja, omdat ik toch wel iets oververhit ben geraakt door al deze vernieuwingen, komt er ook nog eens airco in het pand, dus ook de wachtruimte is straks heerlijk koel ! Kan ik ook eens lekker afkoelen, "chillen man !"

Afwisseling van dierenarts

2008-06-28T00:28:00.003+02:00

Met ingang van 1 mei hebben we een nieuwe dierenarts bij ons op de praktijk. Zij komt ons team versterken en komt in de plaats van onze collega Jan-Willem Verhaag, die ons per 1 augustus gaat verlaten. Helaas zijn de hoge werkdruk omstandigheden binnen onze praktijk dusdanig dat Jan-Willem zich daar niet helemaal lekker bij voelt, en heeft hij tot onze grote spijt besloten om elders zijn carriere voort te zetten. Jan-Willem heeft een nieuwe betrekking gevonden bij de VWA in Twente als keuringsdierenarts, en ik ben er van overtuigd dat hij het hier zeer goed zal gaan doen. JW (zoals wij hem allemaal noemen) heeft zich het afgelopen jaar volledig voor onze praktijk en de klanten ingezet, waarvoor ik hem uiteraard dankbaar zijn en we gaan dan ook als goede collega's uit elkaar.

In zijn plaats hebben we ondertussen een nieuwe ervaren collega aangenomen, Nicole Mollink. Nicole is afgestudeerd in Belgie, maar komt van oorsprong ook uit het Oosten van ons land, om precies te zijn uit Almelo. Haar ambities, interesses en instelling sluiten volgens ons perfekt aan bij onze praktijk, waardoor we denken dat ze een zeer goede aanvulling en toegevoegde waarde zal zijn voor onze kliniek. We hopen dan ook op een langdurige en plezierige samenwerking en weten zeker dat ze voor u als klant ook een uitstekende dierenarts zal zijn, die zich volledig voor uw huisdier zal gaan inzetten. Komt u maar eens kennismaken en mocht u Jan Willem nog willen bedanken voor zijn inzet voor ook uw huisdier dan heeft u hier nog tot 1 augustus de tijd voor.

Nieuw leven

2008-06-08T23:20:00.002+02:00

Ik heb het uit hoofde van mijn beroep al vaak gezien, maar ik blijf het iedere keer weer een klein wonder vinden. Vandaag vond dit wonder bijna in mijn achtertuin plaats. Een van de koeien beviel van een mooi vaarskalf. Terwijl ik mijn honden aan het uitlaten was viel me al op dat de koe wat onrustig was en zich van de rest van de kudde afzonderde en wat slijm verloor. Dus gauw terug in huis en de camera gepakt. De boer is gelukkig van de oude stempel en ziet een geboorte het liefst natuurlijk, geen getrek en gesjor aan het kalf, tenzij het niet anders kan. En het verliep voorspoedig, een mooie kopligging, met een rustige geboorte en een heel vlot kalf. Hierbij dan een deel van de serie, een mooie aanvulling voor mijn koeienseries. Voor de rest van de serie moet u maar op mijn foto website kijken : http://www.hollandphotography.eu/

Vlieg op !

2008-05-19T00:21:00.002+02:00

Afgelopen vrijdag was ik een dagje vrij. Ik zou gaan vliegen met een aantal jongens, als afscheid van een vliegwedstrijd-organisatie waar ik enkele jaren fotowerk voor gedaan heb. Nou waren de weersberichten waardeloos voor het grootste deel van Nederland, en ik heb van Marina begrepen dat het in Enschede ook vrijwel de gehele dag geregend heeft, maar wij hadden mooi weer. Zonnig, met een lichte bewolking. Wel wat heiig helaas. Dit levert altijd wat blauwige foto's op, maar met behulp van photoshop kun je dit weer aardig corrigeren. En het was prachtig ! Vanaf vliegveld Eelde, over Groningerland heen, langs de waddenkust naar Leer in Noord-Duitsland, alwaar we een tussenlanding hebben gemaakt. Dan terug in een rechte lijn naar Eelde. Wat is Nederland toch mooi vanuit de lucht ! Hier enkele foto's van de wadden en Groningerland.

Prolaps

2008-05-04T23:11:00.003+02:00

Afgelopen zaterdag had ik weekenddienst. Meestal staat dit wel garant voor interessante ziektegevallen. Niet voor het dier en zijn eigenaar uiteraard, maar voor een gemotiveerde dierenarts zijn aparte gevallen vaak wel een uitdaging om zo goed mogelijk te behandelen. In de loop van de middag belde er een eigenaar van een kat op die achter een grote roze prop had hangen. Gisteren had ze kittens gekregen en nu bleef ze maar persen. Advies was uiteraardom direkt te komen, aangezien we sterk aan een prolaps dachten. Een prolaps is een uitstulping van de baarmoeder, en is in dit geval ontstaan doordat de poes na de bevalling is blijven persen. Er zijn maar twee methoden om dit te behandelen, of je probeert de baarmoeder terug te stoppen via de natuurlijke weg, of hij moet operatief verwijderd worden. Gelukkig konden we bij deze poes nog de baarmoeder terug krijgen door eerst goed te koelen en vervolgens heel voorzichtig de baarmoeder terug te masseren. Daarna hebben we een soort tabakszakhechting rondom de vagina gezet zodat de baarmoeder niet direkt weer naar buiten kan komen. Toen we na circa 10 minuten de buik voorzichtig afvoelden was de baarmoeder al amper meer te voelen, dus de kans is groot dat het op zijn plek blijft liggen. Maandag komt de kat voor controle en zullen we zien of het goed is gegaan.

Lauwersmeer

2008-04-23T00:09:00.002+02:00

Afgelopen zaterdag zijn we met de natuurfocus fotogroep een dag naar het Lauwersmeer geweest. Onder de bezielende leiding van een van de heren van de club kregen we een rondleiding langs de mooiste en vogelrijkste plekken van het Lauwersmeer. En ik heb enorm veel verschillende vogelsoorten gezien ! Ik ben geen vogelkenner, maar het was enorm leerzaam en leuk. Zo heb ik onder andere een blauwborst gezien, een graspieper, allerlei soorten ganzen, taling (winter en zomer taling), rietgors en daarnaast nog een heel stel normale vogels. Verder heb ik reeen gezien, hazen, konijnen, fazanten en een hele serie roofvogels. En uiteraard van diverse soorten weer opnames kunnen maken. Wat blijft het toch een mooie en boeiende hobby. Hier dan enkele van de resultaten.

Kunst of kitsch ?

2008-04-13T00:21:00.002+02:00

Het begint eindelijk voorjaar te worden, een lekkere temperatuur en de natuur begint weer nieuw leven te vertonen. Net als deze natuurfotograaf ! Want om heel eerlijk te zijn, de saaie winters hier zijn niet bijster interessant, fotografisch gezien. Als er dan tenminste nog veel sneeuw ligt, of ijs en rijp dan is er nog zat te beleven, maar dat grauwe, saaie weer zoals afgelopen winter is prut ! Ik ben vanmiddag naar het Aamsveen geweest, alwaar ik wat macrofoto's gemaakt heb maar ook een kunstzinnige opname van berkenbomen. Een idee wat ik heb opgestoken van Ruben Smit, een van de betere natuurfotografen van Nederland, waar ik afgelopen jaar enkele cursussen heb gevolgd. Persoonlijk vindt ik dit soort foto's wel leuk om te doen, maar ik weet eigenlijk niet zo goed of dat nu komt door datgene wat erop staat, of doordat ik weet wat het originele beeld is. De techniek is vrij eenvoudig, je beweegt de camera gedurende de opname langzaam van beneden naar boven, waardoor je dit wat surrealistische beeld krijgt. Het is in ieder geval weer eens wat anders !

Cementkat

2008-04-13T00:07:00.003+02:00

Vrijdag kwam er een mevrouw tussendoor op het ochtendspreekuur met een wel heel apart geval. Ze had een kat bij zich die onder het cement zat. De kat had gedacht dat hij over een cementvloertje kon lopen, maar deze bleek nog niet uitgehard te zijn ! Dus zakte de kat erin weg en gelukkig kon hij er nog uit komen en naar huis lopen. De gehele onderkant, de pootjes en iets aan de kop zaten onder het cement. Ondertussen uitgehard ! Dit is een groot probleem, want wegwassen lukt uiteraard niet. En de kat had er behoorlijk last van, het cement trekt aan de haren en dat doet uiteraard zeer. De enigste optie was om alle vastgebakken haren weg te scheren of te knippen ! Dus de kat onder narcose gebracht en Angela en onze stagiaire Hilde aan het scheren. Ze zijn bijna een uur bezig geweest alvorens de kat weer een beetje toonbaar was ! En nog waren er enkele kleine plekjes op de poten aanwezig waar het beton aan de huid vast zat. Dit zal eerst moeten uitgroeien alvorens dit geschoren kan worden. Maar hij is in ieder geval weer toonbaar en veel minder pijnlijk.

Duursche Waarden

2008-04-13T00:03:00.002+02:00

Ik had afgelopen donderdag een cursus in Deventer en besloot om aansluitend hieraan eens aan de IJssel te gaan kijken. De cursus was niet bijster interessant, dus ik ben vroeg vertrokken en heb het einde niet afgewacht. Op naar de IJssel. Op de kaart en internet had ik een gebied gezien dat de Duursche Waarden heet, wat tussen Olst en Wijhe ligt. Dit zag er veelbelovend uit, een stuk natuur dat sinds een tiental jaar is teruggebracht in de oorspronkelijke staat. De zomerdijk van de IJssel is doorstoken en een oude rivierarm is weer open gegraven. En ik moet zeggen, het is een prachtig gebied, mooie ruige natuur met veel watervogels. Het licht was wat vlak voor mooie landschapsopnames, dus ik heb me beperkt tot de vogels. Met name zwanen. Ik zat in de vogelhut op de uitkijk toen er zeker 20 knobbelzwanen tegelijk aan kwamen vliegen en op het water landden. Wat een machtig mooi gezicht. Een deel verdween al snel uit het zicht, maar er bleven vier tegenover de hut badderen. Waarvan een wilde zwarte zwaan ! Een mooi gezicht, en ik heb er dan ook diverse opnames van gemaakt. De mooiste foto's van een zwaan heb ik echter gemaakt terwijl ik alweer bijna bij de auto terug was. In het weiland voor de dijk landt pal voor mijn camera een zwaan, die hier op zijn dooie gemak begint te fourageren en te poetsen. Totaal niet bang voor mijn aanwezigheid kon ik er vrij dichtbijkomen zonder hem te verjagen/verstoren. Ik heb hier dan ook een prachtige serie van kunnen maken, met een hele mooie achtergrond, een paar scheefgezakte oude bomen voor de groene dijk. Prachtig contrasterend met het wit van de zwaan, wat wil een natuurfotograaf nog meer ?

Een onverwachts probleem

2008-04-12T23:38:00.003+02:00

Het hondje Ginny kwam voor een gebitsbehandeling en het verwijderen van een klein bultje op de staart bij mij op het spreekuur. Standaard kijk ik een dier uitgebreid na voor een operatie dus ook Ginny werd afgevoeld en geluisterd. En tot mijn verbazing voel ik een vrij stevige massa in de buik die bij doorvoelen lijkt te kraken ! Dus eerst maar eens een foto gemaakt, omdat ik dacht dat er wel eens blaasstenen aanwezig konden zijn. En hoe !! De gehele blaas ligt stampensvol met stenen, een veel dringender probleem dan waar Ginny oorspronkelijk voor kwam. Uiteraard vond de eigenaar dit ook en we besloten om haar direkt van de stenen te verlossen. En dat dit nodig was blijkt wel uit de foto's. Wat een gigantische hoeveelheid stenen en grote stenen kwamen er uit dit kleine hondje. Het is werkelijk wonderbaarlijk dat het dier niet meer klachten had. Het enigste dat de baasjes gemerkt hadden was dat ze wel heel vaak ging zitten plassen tijdens een wandeling ! Soms wel 20 x, zonder dat er iets kwam. De operatie verliep zonder problemen, alle stenen zijn eruit, en oh ja, het bultje op de staart en het gebit hebben we er nog even bij gedaan. Ik ben heel benieuwd hoe het plasgedrag van Ginny zal zijn als de eigenaren komende week op controle komen !

Een cavia op de OK-tafel

2008-04-12T23:18:00.003+02:00

Afgelopen week kreeg ik 's avonds op het spreekuur een man die een zieke cavia bij zich had. Het dier had sinds twee dagen een vieze bloederige uitvloeiing uit de geslachtsopening en was veel te sloom. Bij lichamelijk onderzoek voelde ik een dikte in de buik, waardoor de verdenking bestond op een pyometra, oftewel in Jip en Janneke taal een baarmoederontsteking. Een rontgenfoto bevestigde de diagnose. Na overleg met de eigenaar, die simpelweg het beste wou voor zijn cavia, en eens niet naar de prijs keek (waar ik soms helemaal ziek van wordt, maar dat is weer een heel ander verhaal) werd besloten om operatief in te grijpen en de baarmoeder te verwijderen. Dus de cavia na het spreekuur onder narcose gebracht en vervolgens de buik opengemaakt. Dan blijkt dat er nog meer aan de hand is, het diertje heeft niet alleen een baarmoederontsteking, maar ook nog eens op beide eierstokken gigantische cystes ! Kortom de enigste en beste optie was inderdaad om alles te verwijderen. Dat is gebeurd en dan is het altijd even spannend of de cavia na de operatie goed wakker wordt en weer wil eten en drinken. Zeker bij een dier dat al zo slecht is. Maar gelukkig ging dit zonder al te veel complicaties en was ze twee dagen na de OK weer zo goed te pas dat ze door de eigenaar kon worden opgehaald en lekker mee naar huis kon. Hopelijk dat ze nu nog een paar mooie jaren voor de boeg heeft.

Even een update over de slang van het vorige verhaal : de eigenaar heeft gebeld dat het dier helaas overleden is. Dat is nou cht balen, het was anders zo'n mooi succes geweest. Maar ja, de prognose was ook slecht gezien de omstandigheden die we in het dier aantroffen.

Darmruptuur

2008-04-01T00:05:00.002+02:00

Vanochtend kreeg ik een groene boomboa op het spreekuur met als klacht dat het dier mager werd, slecht at en een dikte in de buik had. En inderdaad, in het laatste derde deel van het lichaam was een dikte te zien. Aangezien de slang al vijf weken geleden zijn laatste maaltijk had gehad, was het niet waarschijnlijk dst het een verstopping van het darmkanaal zou zijn. Op een gemaakt rontgenfoto was echter duidelijk een tweetal diktes zichtbaar in of aan het darmkanaal. Er werd besloten tot een operatie om de dikte indien mogelijk te verwijderen. En dan loop je gelijk tegen het eerste probleem aan, hoe breng en hou je een slang onder narcose. We besloten tot een inleiding van de narcose met een injectievloeistof en vervolgens door middel van gasnarcose de slang onder zeil te houden. Na een half uurtje geduld (en nog een keer wat narcosemiddel te hebben bijgespoten) was de slang zover onder zeil dat we konden beginnen.

Buik geopend ter hoogte van de dikte, en vrijwel onmiddelijk kwam de groene stinkende smurrie ons al tegemoet. Wat een stank ! De darm van de slang was gescheurd en wel geheel in twee delen. De wondranden van de darm waren al wat ouder en het is werkelijk wonderbaarlijk dat het dier niet zieker was (of dood !) Na alles schoon gespoeld te hebben en de darm opgefrist is kon ik de darmuiteinden weer netjes aan elkaar hechten. Vervolgens wordt de buik gesloten met enkelvoudige knoophechtingen. En nu ..... blijft het afwachten of de slang er goed doorheen komt en weer goed gaat eten. We wachten het af. Hij werd in ieder geval vlot na de ingreep weer wakker en was in eerste instantie wat paniekerig (zie onderste foto)

Paaskoeien

2008-03-24T19:16:00.002+01:00

De hele winter zat ik al te wachten op sneeuw. In mijn hoofd had ik al tijden een plaatje van een Schotse Hooglander in de sneeuw, maar helaas .... het heeft de hele winter niet gesneeuwd. En nu, nu de lente begonnen is en ik de hoop al helemaal had opgegeven, kwam er toch nog een sneeuwvoorspelling van het KNMI. Met name tweede paasdag werden er sneeuwbuien voorspeld. Dus een laatste kans deze winter op mijn gedroomde foto. Goed op buienradar gekeken, waarbij er een band met sneeuwbuien over Nederland trok, die vroeg in de ochtend over Twente zou moeten treken. Dus vroeg uit de veren, om 6.15 uur richting Witteveen vertrokken. En inderdaad, er kwam een dikke sneeuwbui met grote vlokken. Maar ... geen koe te vinden ! En ze zijn toch niet zo klein. En toen ik eindelijk in de voor mij verste hoek van het Witteveen de koeien gevonden had was de sneeuwbui al voorbij ! Hoezo balen. In de hoop dat er nog een grote bui kwam ben ik blijven staan bij de Schotten en heb me vermaakt met het fotograferen van ganzen, waterhoentjes en ander vliegend spul. En na anderhalf uur wachten werd mijn geduld beloond. Een joekel van een sneeuwbui kwam naar beneden. En ik maar knippen, meer dan tweehonderd foto's heb ik gemaakt van de Highlanders. Helemaal gelukkig werd ik ervan, zeker toen ik thuisgekomen het resultaat op mijn computer zag. De foto's zoals ik ze in gedachten had stonden live voor me ! Ik laat jullie hier drie foto's zien, voor de rest (en de vogels) moet je maar op de website kijken.

Cocktail party gehad ?

2008-03-16T22:18:00.002+01:00

Afgelopen vrijdag stond de Cairn Terrier "Toto" bij mij op het operatieprogramma voor een operatie. De hond had een etterige dikte onder de buik, die geregeld openknapte, waarna er wat pus en troep uit kwam en vervolgens ging het wondje weer dicht. Het weefsel er omheen was al aardig verdikt en hard geworden. De verdenking was dat er een vreemd voorwerp in zou kunnen zitten en Jirska (die de hond eerder in de week op het spreekuur had gezien) had afgesproken om de dikte te verwijderen. Zo gezegd, zo gedaan. Toto werd onder narcose gebracht en de wond werd gewassen en gedesinfekteerd. Voorzichtig begon ik de dikte te openen en er kwam een zogenaamd fistelkanaal in beeld. Deze was gevuld met vies pusachtig materiaal. Zo'n kanaal kun je door voorzichtig met een sonde (een soort metalen staafje) te voelen volgen en vervolgens vrijprepareren. Dat hebben we hier ook gedaan en op een gegeven moment komt er een klein gelig gekleurd knopje in beeld. Heel voorzichtig trok ik hier iets aan en langzaam kwam er een vreemd voorwerp omhoog. En na kort doortrekken bleek het een komplete (geknikte) cocktailprikker te zijn ! Deze was door Toto opgegeten, en heeft vervolgens de darm geperforeerd, waarna het lichaam deze al tot in de buikspierlaag had weggeduwd en ingekapseld. Het is werkelijk wonderbaarlijk dat dit soort dieren niet zieker zijn, en niet hun ziel en zaligheid eruit kotsen ! Gelukkig komen dit soort fistelkanalen in het algemeen vrij snel weer goed, mits het vreemde voorwerp gevonden en verwijderd kan worden. We zullen komende week bij de controle wel horen hoe het met Toto gaat !

Kiesproblemen

2008-03-09T21:20:00.004+01:00

Een probleem dat we veel tegenkomen bij konijnen en cavia's zijn kiesproblemen. De kiezen van deze dieren groeien levenslang door, soms wel 12 cm per jaar. Deze moeten door het malen van hooi, korter slijten. Door een teveel aan krachtvoer (brokjes dus) kan het gebeuren dat de kiezen niet voldoende meer slijten en doorgroeien. Bij cavia's groeien de kiezen links en rechts over de tong naar elkaar toe, en vormen op een gegeven moment een brug over de tong heen, met als gevolg dat de cavia niet meer goed slikken kan. Hij gaat dan minder eten, kwijlt wat en vermagerd. Uiteindelijk gaan ze als je niet ingrijpt dood. Bij konijnen is vaak het omgekeerde het geval, de bovenkiezen krijgen een scherpe punt die in de wang gaat prikken, de onderkiezen krijgen een scherpe punt die in de tong krast. Hierdoor ontstaan wonden die gaan ontsteken met veel pijn tot gevolg. Deze dieren eten ook heel slecht of zelfs totaal niet meer, laten voerresten uit de bek vallen en vermageren fors. De kin en voorborst kunnen helemaal nat zijn van het speeksel. De enigste manier om deze gebitsproblemen bij cavía's en konijnen te behandelen is door ze onder narcose te brengen en de kiezen bij te slijpen of te knippen. Vervolgens worden ze zo bijgeslepen dat boven en onder weer keurig op elkaar aansluiten en normaal afslijten. In combinatie met een of twee dagen pijnstilling hebben we ze in het algemeen vrij snel weer aan het eten. Op beide foto's zie je de kiesproblemen. De bovenste is een konijn met kiezen die naar buiten gegroeid zijn en in de wang prikken, de onderste foto is een cavia waarbij de kiezen over de tong heen gegroeid zijn. Beide hebben het overleefd en doen het op dit moment goed.

Pimpelmeesje

2008-03-04T00:46:00.002+01:00

Hoewel de winter op zijn eind loopt en de meteorologische lente al weer is aangebroken, hebben de vogeltjes in de tuin het nog steeds niet al te makkelijk. Ik voer ze dan ook nog steeds bij, en hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt. Zo ook door dit kleine pimpelmeesje, wat met het blauwe petje toch een leuk vogeltje blijft om te zien. Ik had een tak met elzen eraan geplaatst als aanvliegstok, en ver.... als het niet waar is, de allereerste pimpel ging prachtig tussen de hangende elzen zitten, poseerde hier even gedurende een kleine 10 seconden en vloog vervolgens door naar een vetbol. Tijd zat dus voor een aantal mooie foto's, die hierboven staan. Ik denk : dat gaat goed, dit wordt een mooie serie van verschillende tuinvogels, op dit voorjaarstakje. Nou, de hele rest van de morgen (en deels middag) is er geen vogel meer gaan zitten op deze tak ! Niks serie, het bleef dus bij deze ene pimpel, maar mooi is hij wel.

Warme douche

2008-02-26T22:43:00.003+01:00

Gisteren hebben wij in Hilversum bij Tros Radar de warme douche in ontvangst mogen nemen ! Wat een leuke ervaring. Met een deel van ons team en met mevrouw Slottje (de dame die de prijs aan ons heeft toegekent) zijn we in ons autootje naar Hilversum gereden. Na enig gezoek (waar staat die verrekte watertoren toch waar we links moesten ?) en "gevloek" wees TomTom Monique ons de weg en konden we het glazen kasteel van de ridders van de ether betreden. Na een leuke ontvangst door een dame van Tros Radar kregen we een rondleiding door de studio en langs de regiewagen. Erg interessant. Hierna werden we op een stoel in de studio gepoot en enige tijd later kon de uitzending beginnen. Leuk om eens mee te maken, maar bij het onderdeel over de werking van glucosamines heb ik aardig mijn best moeten doen om me stil te houden. Wat een geneuzel zeg over opbouwsteen of bouwsteen van kraakbeen. Een woordensteekspel die niet echt tot de kern van de zaak doordrong, werkt het nu wel of werkt het niet. Ik denk dat alleen de opmerking dat het nog aanwezige kraakbeen iets wordt verdikt (0,8 mm volgens de fabrikant. Wat zegt dat nou, 0.8 mm ten opzichte van 1 mm of t.ov. 1 cm scheelt tenslotte nog al wat, kortom zinloos gezwets) op iets van waarheid berust, de rest is volgens mij meer een verkooppraatje van de fabrikant. Maar goed, ik heb me netjes gedragen en daarna was dan het grote moment daar, de prijsuitreiking. Een erg leuk gemonteerd filmpje waarbij Bobby bij ons in de kliniek komt voor zijn behandeling, waarna we tijdens de aftiteling de prijs in handen kregen. En dit wordt door ons als team enorm gewaardeerd. Daarom nogmaals dank aan mevrouw Slottje en het team van Tros Radar !

Kootwijkerzand

2008-02-12T22:55:00.001+01:00

Sinds ik afgelopen herfst een cursus heb gevolgd bij Geurt Besselink en hierdoor terecht kwam in het Kootwijkerzand ben ik dit gebied erg gaan waarderen. Het is een soort oergevoel, die grote zandvlakte, met die schitterende bomen in groepjes, als ware het een soort eilanden in de woestenij ! Die leegte en ruimte spreken me erg aan. En al die patronen in het zand zijn fantastisch ! Toen ik het afgelopen weekend dan ook wat tijd over had (voor en na mijn cursus) ben ik naar Kootwijk gereden en ben het zand opgelopen. En het was weer toppie ! Een mooie zonsopgang met geweldig warm geel licht en in de middag een prachtige zonsondergang met mooie silhouetten. Genieten ! En het mooiste is dat het er zo heerlijk rustig was. Ik ben 's morgens 1 andere fotograaf tegengekomen en 's middags liep het hele gebied binnen een half uur helemaal leeg, 20 minuten voor zonsondergang was ik er weer helemaal alleen ! Heerlijk. En de foto's ? Oordeel zelf maar.

Voorjaar !

2008-02-10T21:53:00.000+01:00

Ik had dit weekend cursus in Soesterberg, over maagarmtumoren en de behandeling hiervan. Er waren lezingen van Engelsen, Amerikanen, Italianen en Franse professoren. Erg interessant, maar ik moet heel eerlijk zeggen dat ik zondag toch geregeld met mijn gedachten al buiten was. Wat een schitterend weer ! Het is voorjaar, althans zo voelt het aan. Gelukkig had ik vandaag mijn fotocamera meegenomen en ben 's morgens al heel vroeg (voor de cursus begon) in het Kootwijkerzand wezen fotograferen. En tijdens de lange pauze vandaag ben ik gauw even naar Amelisweerd geweest, nabij Utrecht. Vanuit mijn studietijd wist ik nog dat hier in het voorjaar massa's sneeuwklokjes groeien en bloeien, altijd een prachtig gezicht. Ik heb geprobeerd om er iets origineels van te maken. Met mijn nieuwe 10-22 mm lens van canon (sinds vanochtend ! , joepie, joepie, joepie, en het is een fantastische groothoek !!!) ben ik aan de slag gegaan. En uiteindelijk heb ik een (vond ik zelf tenminste) prachtige serie gemaakt. Dit zijn wel de toppers van deze serie. In de eerste opname heb ik de camera op de grond gelegd, heb tijdens de opname ingezoomd en vervolgens aan het eind van de opname met tweede gordijn flits ingeflitst, waardoor de sneeuwklokjes er weer haarscherp opstaan. Het enigste wat ik hieraan op de computer heb gedaan is iets de kleuren gesatureerd en heel iets verscherpt. Dat is alles. Mooi toch.

Geluk of ongeluk ?

2008-02-09T23:36:00.000+01:00

Soms gaan de dingen niet zoals je ze gepland hebt. Afgelopen vrijdag stond de Duitse Herder Daira bij ons op het programma voor een sterilisatie en gebitsreiniging. Op zich een standaard klus (voor zover een operatie standaard is tenminste). Dus Daira onder narcose gebracht en op haar rug gelegd om te gaan scheren. En terwijl de assistente hiermee bezig is, voelt ze opeens een klein knobbeltje, wat bij nader onderzoek een melkkliertumor blijkt te zijn. Een tegenvaller dus, want deze kun je niet laten zitten en eigenlijk moet dan het gehele melkpakket eruit, niet alleen de dikte. Overleg met de eigenaar en ze waren akkoord. Dit verdubbeld al bijna de operatietijd. Mijn collega Jirska begint met de operatie en maakt de buik open. Tot haar grote schrik ziet ze direkt onder de open wond een abnormale dikte in de milt, met een doorsnee van al wel 10 cm. Ook dit blijkt een tumor te zijn. Nog een onaangename verrassing dus ! De hond had hier klinisch nog geen enkele last van, het is puur een toevalsbevinding dat we in zo'n vroeg stadium achter deze tumor komen. Dat is eigenlijk een geluk bij een ongeluk, want hoe eerder je hier kunt ingrijpen, hoe beter de overlevingskansen van het dier zijn. Dus opnieuw telefonisch overleg met de eigenaren, en ze gaven toestemming om door te gaan en de milt te verwijderen, mits er geen uitzaaiingen verder te zien waren. En die waren er niet, gelukkig ! Al met al werd de operatietijd nog eens met drie kwartier verlengd. Kortom, wat een standaard ingreep had moeten zijn, werd opeens een behoorlijk stuk gecompliceerder. Gelukkig hebben we in de praktijk ook veel ervaring met dit soort ingrepen, en is de operatie tot onze volle tevredenheid afgerond. Nu maar hopen dat er geen microscopisch kleine uitzaaiingen aanwezig zijn, die we nog niet kunnen zien. De beide tumoren zijn nu naar pathologie gestuurd om te kijken of ze goed of kwaadaardig zijn, zodat we weten wat we in de nabije toekomst kunnen verwachten. Ik ben benieuwd. Voor nu is het eerst belangrijk dat Daira goed hersteld van de toch wel zware ingreep !

Ganzen

2008-02-07T23:43:00.001+01:00

Ik reed vandaag op weg naar Hengelo langs een boerderij, waar op de voerkuil een aantal gewone huisganzen (witte ganzen) en een aantal grauwe ganzen liepen. Nu vind ik ganzen altijd al mooie vogels om te zien, zo statig als ze door het gras lopen, met die elegante waggel van ze. Deze vogels daarentegen stonden ook nog eens heel mooi in het licht tegen een donkere achtergrond, waardoor ze er machtig prachtig uitsprongen. Perfekt voor een opname. Met de lange lens (400mm, voor de kenners) heb ik er vervolgens een foto van gemaakt. Eerst van de twee witte ganzen, die als een prachtig koppeltje poseerden, en daarna nog een van de grauwe gans, die er wat achteraan hobbelde. Dit soort foto's kan mij altijd weer bekoren, eenvoudig en toch heeft het wat.

Eindelijk weer eens !

2008-02-04T00:16:00.000+01:00

Eindelijk was het weer eens zover. Ik kon op stap om foto's te gaan maken. Afgelopen drie weken was het of k....weer en als het dan eindelijk eens droog was dan kon ik het niet wachten. Eigenlijk kon ik vandaag ook niet, maar door ziekte thuis konden we niet op visite en bleef er dus plotseling een middagje tijd over. Dus op naar mijn favoriete gebied, het Witteveen. Fout .... helemaal fout !! Het leek hier wel carnaval, zoveel mensen zwierven er door het gebied. Niets te beleven dus, al het eventuele wild was allang vertrokken, er liep alleen maar aangeschoten wild. Binnen een half uurtje was ik alweer vertrokken. Door naar het Haaksbergerveen, naar de ingang helemaal achterin het veen, en gelukkig, hier was vrijwel niemand te bekennen. En de lucht was veel belovend. Er zou een mooie zonsondergang komen. En dit bleek inderdaad te kloppen. De zon ging met mooie kleuren achter de horizon. Op een gegeven moment was het echt perfekt, en ik dacht, nu nog een mooie formatie ganzen in V-vorm en de foto is af. Maar er kwam helaas niets. Op een gegeven moment denk ik, ik pak een polarisatie filter om de kleuren nog iets warmer te krijgen, zoek in mijn tas en net als ik hem heb gevonden en weer opkijk, vliegt er een prachtige v-formatie van circa 15 ganzen over mijn hoofd net uit de zoeker van de camera. Ze waren werkelijk op de perfekte plek, grrrrrr !! Gemist !

Ik heb werkelijk even vreselijk staan balen, maar gelukkig zijn de foto's die ik wel op de camera had staan ook geweldig goed gelukt. Hierbij de mooiste drie, de rest staat op mijn fotowebsite http://www.hollandphotography.eu/ Volgende keer beloof ik u, dan staan de ganzen erbij op (hoop ik).

Sterrenkijker

2008-01-31T00:03:00.000+01:00

Afgelopen week had ik een eigenaar met een slang in de praktijk. Deze slang had een wat merkwaardig probleem, hij had vrijwel continu de kop omhoog in een vreemde stand waarbij hij naar boven keek. Dit wordt bij slangen wel het "star gazer syndroom" genoemd, oftewel sterrenkijker. Daarbij kunnen deze slangen ook nog een ongecoordineerd bewegingspatroon laten zien. Slangen die het voorste deel van het lichaam konstant omhoog houden zijn ofwel benauwd (maar dan is er meestal ook slijm of bellen rond de luchtpijp opening te zien) of hebben last van een paramyxo infektie, of er is sprake van het zogenaamde inclusion body disease (IBD), waarbij er een virus aanwezig is die deze symptomen veroorzaakt. Tot slot kan er ook nog een hersenvlies ontsteking zijn met een bacterie als oorzaak. Helaas is de prognose van de meeste van deze aandoeningen slecht. Alleen de bacteriele ontsteking van de hersenvliezen laat zich soms goed behandelen. Alle andere aandoeningen zijn vaak teleurstellend voor wat betreft de behandeling en uiteindelijk gaan de dieren hieraan dan ook vaak dood. Zo ook bij ze hierboven vermelde slang. Ondanks een stevige antibiotica kuur gingen de symptomen niet over en werd de situatie alleen maar erger. Om verder lijden van het dier te voorkomen heb ik de slang op verzoek van de eigenaar dan ook in laten slapen.

Zonsondergang

2007-12-01T23:22:00.000+01:00

Bij de natuurfotocursus die ik volg hoort ook een praktijkdag, waarop je met een kleine groep fotografen onder begeleiding van een profi het veld in gaat. Hier maak je dan een serie opnames, deels in opdracht, deels vrij, die dan op een latere cursusavond besproken gaan worden. Door de aktieve coaching in het veld is dit een erg nuttig en leerzaam geheel. We zijn hiervoor vandaag op stap geweest naar het Kootwijkerzand. Een prachtig stukje natuurgebied vlakbij (u raad het al) Kootwijk. En alles zat mee, schitterend licht, (zelfs overdag), droog en niet al te koud, een leuke groep en een schitterende zonsondergang. En dan maar hopen dat je er wat van bakt. Nou, naar mijn idee is dat weer eens prima gelukt. Zowel overdag als bij de zonsondergang heb ik weer wat mooie platen gemaakt. Hier laat ik enkele foto's van de zonsondergang zien, met ervoor wat prachtige vliegdennen. De rest van de foto's vindt u binnenkort wel weer terug op mijn foto website.

Hangzakkat

2007-11-26T00:45:00.000+01:00

Afgelopen vrijdag hadden we een mevrouw op het spreekuur met een heel klein kitten. Het diertje had ze opgehaald bij een fokster die geen bal verstand heeft van het fokken van katten. Tenminste als ik de verhalen van de nieuwe eigenaresse hoor. Het kitten kreeg eendagskuikens als voeding !! Ongelooflijk dat dit nog gebeurt. Het diertje was dan ook in een vreselijk slechte conditie en we hebben meerdere keren vocht en medicamenten moeten geven om het kittentje erdoor te halen. En de eigenaresse is heel druk geweest met het diertje bij te voeren. Dertien weken oud zou het poesje zijn, nou als je had gezegd acht weken dan had ik het ook geloofd ! Gelukkig lijkt het nu allemaal goed te gaan, en heeft ze een fijn en goed tehuis met een baasje die alles voor haar over heeft.

Vogeltjes

2007-11-26T00:37:00.001+01:00

Dit weekend heb ik me weer vermaakt met mijn hobby, fotograferen. En deze keer met tuinvogeltjes. Hier heb ik al eerder wat van laten zien, maar het blijft vreselijk leuk om te doen. Ik maak een soort opstelling van mijn camera met een camouflagekleed er omheen, en zit dan op enkele meters afstand van een voerplaatsje die ik bij ons in de tuin heb gemaakt. En dan is het wachten geblazen. Meestal duurt dit niet zolang of de vogeltjes vliegen af en aan. Allerlei soorten mezen, mussen, roodborstjes, vinken, merels en vandaag zelfs een tortelduifje. Kortom een grote varieteit aan vogels. En ik maar klikken. Het nabewerken voor een mooie presentatie duurt langer dan het maken van de foto's, maar dit is ook een leuk onderdeel van de hobby. En het resultaat mag er weer wezen, al zeg ik het zelf. Maar (ver)oordeelt u zelf maar !

Hufters

2007-11-26T00:19:00.000+01:00

Hufters, dat vind ik het. Mensen die dieren doelbewust mishandelen mogen van mij een lange tijd opgesloten worden. En helaas moet ik zeggen, zien wij het geregeld. En er staat vrijwel nooit een bordje bij wie het gedaan heeft. De meeste dierenmishandelaars (en ook mensenmishandelaars trouwens) zijn grote lafbekken, het liefst van afstand werken met gif of met kogeltjes. Zo ook bij deze poes. Ze kwam bij Frauke op het spreekuur met een bobbel op zijn neus. Bij palpatie van de neus bleek er inderdaad een verdachte losliggende dikte aanwezig, midden op de neus, tussen de ogen. Ze heeft vervolgens een rontgenfoto gemaakt, waarop zeer duidelijk de oorzaak van de dikte te zien is ... een bukskogeltje !! Er is dus doelbewust op de kat geschoten. Jongens wat "dapper" nou van diegene die dit op zijn geweten heeft. Gelukkig kon de schutter niet al te best mikken, want iets meer naar links of rechts en het kogeltje was dwars door het oog heen richting de hersenen gegaan, waarna er onherstelbare schade was ontstaan. Gelukkig was het kogeltje nu blijven steken op het bot. We konden deze dan ook operatief verwijderen. Dat is gedaan, waarvan u hier enkele foto's ziet. Met de poes komt alles weer goed, ik wens de oorspronkelijke eigenaar van het kogeltje wat anders toe .......

Stralend

2007-11-22T23:48:00.000+01:00

Vanochtend toen ik met de hond liep beloofde het al een schitterende morgen te worden. Het opkomende licht en de lichte grondmist waren een schitterende combinatie. En dan begint het te kriebelen, dan moet ik er op uit met de camera. Dat mooie licht vastleggen ! Dus in de auto en op stap, eerst door het Groot-Brunink heen, en daarna naar het Buurser zand. En de belofte kwam uit, prachtige sfeerbeelden kunnen maken. De dag is dan al helemaal goed en kan niet meer stuk.

Stalkoeien

2007-11-18T22:45:00.000+01:00

Het loopt weer tegen de winter aan. De koeien gaan 's nachts weer op stal en ook overdag staan lang niet alle koeien meer in de wei. Zo ook op deze boerderij in Brabant, waar ik afgelopen week moest zijn op een bruiloft. Toen ik 's avonds laat even naar mijn auto liep kon ik deze scene in de stal niet laten schieten. Ik moest er even een foto van maken. Wat een sfeer ! Die damp van de koeien, het water dat de middelste koe uit de bek loopt en dat zo prachtig schittert in het maanlicht en stallicht. Als ik de foto zie dan hoor en ruik ik bijna de koeien, het kuilvoer en het gemaal van de herkauwende kaken. Heerlijk !

Brutaaltje

2007-11-10T16:26:00.000+01:00

Een van de mooiste vogeltjes in de tuin vind ik het roodborstje. Prachtige kleuren en altijd heel levendig. En heerlijk brutaal. Als je in de tuin aan het werk bent dan zitten ze rustig op een metertje afstand naar je te schelden. En met een bult lawaai over het algemeen. Sommigen zijn zelfs zo brutaal dat ze bijna op je schop gaan zitten. Vandaag ben ik wat tuinvogels gaan fotograferen, waaronder uiteraard ook het roodborstje. Deze jongen (of dame ?) was al net zo brutaal. Op de tuintafel en stoelen op nog geen 2 meter afstand bleef hij heerlijk brutaal naar me kijken, tot hij met een luid getjilp een eind verderop vloog, mij dit aandenken achterlatend.
Geweldig !

Jong spul

2007-11-04T11:22:00.000+01:00

Afgelopen week heb ik veel jonge dieren op het spreekuur gehad. En als ik iets leuk vind is het wel dat jonge en onbevangen spul. Ze lopen nog vrolijk rond te rennen, kwispelen enthousiast als je ze aanhaalt en vinden alles prachtig. Tot ze de eerste prik of andere ingreep hebben gehad. Als ze ouder worden is er altijd wel eens iets gebeurd wat of pijnlijk of angstig is geweest. En dan is het vaak gedaan met de onbevangenheid, en zijn ze heel afwachtend. Gelukkig zijn de meeste dieren dan nog wel weer te paaien met een koekje, we hebben zelfs een aantal dieren dat binnenloopt en me gelijk voorbij loopt op weg naar de koekjespot. Dat is dan wel weer heel erg grappig om te zien. Maar het leukst blijven toch die beestjes van 6 tot 10 weken oud, heerlijk !

Cursus

2007-10-30T00:15:00.000+01:00

Ik volg op dit moment een cursus natuurfotografie van Geurt Besselink. Erg interessant, veel nieuwe weetjes, feiten en tips omkleed met een schat aan schitterende natuurfoto's. Alleen hiervoor zou ik de cursus al gaan volgen ! Vanavond was het onderwerp landschapfotografie. Per cursist werd er verwacht dat je drie landschapfoto's meenam, die dan van commentaar werden voorzien. Leuk en leerzaam. Mijn drie foto's zie je hieronder. Over het algemeen leuk en goed commentaar gekregen, en met name het boslandschap sprong er van de drie met kop en schouders boven uit, met de complimenten van Geurt. Leuk om te horen, maar zijn niveau halen duurt nog wel even. Blijven oefenen dus !

Leguaan

2007-10-25T10:04:00.000+02:00

Er zijn zo nu en dan van die aparte gevallen, dingen die je niet dagelijks doet. Zo kreeg ik gisteren een leguaan in de praktijk die een afstervende teen had. De teen was gebroken geweest en zag er niet goed uit. Helaas was de doorbloeding in de teen onvoldoende door de beschadiging van de breuk en de teen is nu aan het afsterven. Er rest dan nog slechts een optie en dat is amputatie van de teen. De leguaan werd onder narcose gebracht door gebruik van propofol (een narcose middel) en vervolgens werd het slapende dier op een verwarmingsmatras aan de gasnarcose gedaan, zodat we in alle rust konden werken. De amputatie zelf is geen gecompliceerde ingreep, maar het is de narcose waar het risico ligt. Door echter gebruik te maken van bovenstaande techniek is dit heel goed en veilig mogelijk. Na een 20 minuten waren we klaar met de operatie en kon het dier terug het terrarium weer in, waar hij al vlot weer bijkwam. Eind van de middag is het dier naar huis gegaan. De eigenaar moet nu nog nabehandelen met pijnstillers, en komt komende week nogmaals op controle. We zullen zien hoe het dan gaat.

Zee en regen

2007-10-21T23:42:00.000+02:00

Afgelopen midweek ben ik op Texel geweest, heerlijk een weekje er tussenuit met het gezin naar het eiland met de meeste zon-uren van Nederland ! Nou, die zon heb ik niet veel gezien. We hebben wel heel veel regen en buien gehad, wat een pech. Maar ondanks het slechte weer hebben we toch genoten van de omgeving. Texel is tenslotte een mooi eiland met een schitterende, afwisselende natuur. Ik heb enkele mooie wandelingen gemaakt, wat uiteraard weer een flinke serie foto's heeft opgeleverd. Met name het gebied rond de Slufter en natuurlijk het strand zijn favoriet. Voordeel van de vele buien was wel dat er prachtige dramatische luchten waren om te fotograferen, wat wel iets extra's geeft aan de foto's. Binnenkort komt de hele serie wel op mijn fotowebsite te staan (http://www.hollandphotography.eu/), maar nu moet u het nog maar even doen met onderstaande foto's.

Eventing

2007-10-14T01:22:00.000+02:00

Eventing of de Military is elk jaar een groots evenement in Boekelo, waar we eigenlijk altijd wel gaan kijken (mits de agenda het toestaat). Ondanks het controversiele karakter van de military blijf ik het een prachtsport vinden om naar te kijken. De spanning bij de ruiters en het paard als ze op de hindernis aanrijden, de prestatie als het paard er onder aansturing van zijn ruiter overheen gaat en de voldoening en opluchting op het gezicht van de ruiter als ze er goed overheen gekomen zijn ... fantastisch ! En ik denk als de sport goed gecontroleerd wordt, de ruiters er verantwoord mee om gaan en het parcours goed is opgezet, dat het een verantwoorde race is ! De paarden zijn super gedreven, ze willen vooruit, en je bespeurt hier alleen maar enthousiasme, ik zie geen enkel paard dat weigerachtig of angstig overkomt, ik zie uitsluitend fanatisme bij deze dieren. Ze weten volgens mij wat er gaat komen,en voor zover ik het kan inschatten vinden ze het fantastisch ! De grootste problemen ontstaan volgens mij puur door onkunde van de ruiter (die niet weet wanneer hij of zij moet stoppen) en de hindernisjury. Ik weet in ieder geval wel dat ik vandaag weer genoten heb van een dag paarden topsport !

Staartpunt

2007-10-14T01:13:00.001+02:00

Soms maak je van die gekke dingen mee, dat je denkt hoe bestaat het dat dit gebeurd. Afgelopen vrijdag komt er een mevrouw met een katje op de praktijk, en ze is nogal over d'r toeren. Logisch, want wat blijkt : de kat is de huid volledig van de staartpunt afgestript. De poes had aan de scharnierkant van de deur gezeten met zijn staart tussen de openstaande deurspleet door. U voelt hem al aankomen natuurlijk : de deur ging dicht en zijn staart zat klem, de kat is van de schrik en pijn naar voren gesprongen, en heeft zijn staart "gestript". Die huid is voor ons niet meer goed terug te plaatsen, want deze sterft toch af. De enigste optie blijft dan ook het amputeren van een stuk van de staart, wat we dus maar gedaan hebben. De prognose voor de poes is gunstig, hij zal uitstekend genezen, maar wel met een iets kortere staart verder door het leven moeten gaan.

Edelherten

2007-10-12T00:13:00.000+02:00

Vanmiddag ben ik op de Veluwe geweest in het Nationaal Park de Hoge Veluwe, om te proberen eens herten te fotograferen. Dat valt nog niet mee, het zijn erg schuwe dieren die geweldig ontwikkelde zintuigen hebben, en je vrijwel direkt ruiken, horen of zien als je beweegt of verkeerd staat opgesteld. Gelukkig zijn er op de Veluwe enkele schuilhutten. In een ervan ben ik eind van de middag wezen posten, en na een half uur wachten kwamen er tot mijn grote vreugde tegen half zes een edelhert en twee hindes (waarvan een met een iets ouder kalf bij zich) uit de dekking en liepen langzaam tussen de bomen door naar ons toe. Geweldig, wat een imposant dier is zo'n mannelijk hert, met een gigantisch gewei op zijn kop ! Om dit moment dan mooi vast te leggen is lastig, de sluitertijden zijn lang zo laat op de dag, en de dieren staan vrij ver weg, waardoor je een lange telelens moet gebruiken, anders zie je er helemaal niets van terug op een foto. Maar na enig gepuzzel en geprobeer staat het er toch vrij aardig op, dunkt me. Maar al had ik niets bijzonders gemaakt, dan nog is de ervaring indrukwekkend, en was de dag voor mij geslaagd geweest.

Witteveen

2007-10-07T22:40:00.000+02:00

Het was weer zo'n schitterende ochtend, met magnifiek licht en alles onder de dauw. Geweldig mooi fotoweer dus. Ik mag dan heel graag naar het Witteveen gaan, een schitterend mooi stukje natuurgebied, met een grote variatie op een relatief klein oppervlak. Je hebt er bos, hei, veen, weides en water. Ik heb er al veel mooie foto's gemaakt, en het verveelt me er nooit. Vanmorgen ook weer diverse fraaie opnames gemaakt, onder andere van de zogenaamde "Grote Parasolzwam", een reuze paddestoel, waarvan de hoed wel 25-30 cm doorsnede kan hebben. En hij schijnt erg lekker te zijn, hoewel ik dat nooit geprobeerd heb. Ik maak er liever foto's van. Hierboven zie je enkele opnames van de hoed van de zwam, waarbij ik geprobeerd heb om de paddestoel eens wat anders in beeld te brengen dan de standaard opnames. Ik vind ze erg fraai, maar goed, ieder zijn mening natuurlijk, en u mag er best anders over denken.

Blaasproblemen

2007-10-06T10:30:00.000+02:00

Gisteren moest ik een hond opereren die sinds enige tijd last had van plasklachten. Kleine beetjes plassen, bloed bij de urine, en pijnlijkheid met plassen. Nadat we een uitgebreid onderzoek hadden gedaan kwamen we tot de conclusie dat hier meer aan de hand was dan een eenvoudige blaasontsteking en werd er een verzoek aan Marina gedaan om een echo van de blaas te maken. En hier kwam de oorzaak van het probleem naar voren. Er was een sterke verdikking en abnormale struktuur in de wand van de blaas te zien en in de blaas zelf waren structuren aanwezig die wel eens op blaasstenen konden duiden. Op de eerst gemaakte rontgenfoto waren echter geen stenen zichtbaar. Nou kan dit bij bepaalde typen steen, die geen kalk bevatten. De enigste overgebleven optie was chirurgisch ingrijpen. Dit zijn geen eenvoudige operaties meer, een combinatie van poliep of tumor door een groot deel van de blaas en blaasstenen ! Gelukkig heb ik hiervoor in Parijs ooit eens een uitgebreide chirurgie cursus gevolgd, waarbij ik geleerd heb dat je circa 70% van de blaas kunt verwijderen en nog steeds een funktionele blaas kunt overhouden. En dat is maar goed ook, want het bleek dat we hier bijna 50% van de blaas moesten wegnemen. Er was een grote woekering op en in de blaas aanwezig, wat het precies is moet het laboratorium nog voor ons onderzoeken, het kan varieren van een forse poliep, tot een goed of kwaadaardige tumor. We zullen wel zien. Daarnaast waren er tientallen kleine steentjes aanwezig, waarschijnlijk uraatstenen, een soort die we niet zo vaak vinden. Ook deze gaan naar het lab voor nader onderzoek. De operatie zelf verliep voorspoedig, maar zoals altijd bij blaasoperaties waarbij je in een geirriteerde blaas delen weg haalt, enorm bloederig. De komende dagen worden erg spannend voor de baasjes, kijken of de blaas goed funktioneert, en afwachten wat de uitslag van het lab zal zijn, want dit bepaalt toch de toekomstige prognose voor de hond. Ik hou u op de hoogte.